Totaal aantal pageviews

vrijdag 6 februari 2015

Beste Willeke Alberti



Ik ben wat aan de late kant, maar beter laat dan nooit: van harte gefeliciteerd met je zeventigste jaarring. Ik kwam er achter omdat een collega van mij dat irritante liedje van jou over Carolientje floot wat op zoek was naar een man. Toen ik er een cynische opmerking over maakte omdat jij inmiddels ook aan een vierde kerel toe bent, meldde hij dat hij het floot omdat jij zeventig was geworden. Hij zag het als een soort van eerbetoon aan de jarige. Ik heb hem uitgelegd wat ik er van vond en nu fluit hij niet meer.

Ik moet eerlijk bekennen Willeke, dat ik vroeger als kleine jongen een fan van je was. Ik had de beschikking over een platenspeler met drie singeltjes. Eén van Dorus, één van de Blue Diamonds en één van jou. Dat was een plaatje met het liedje “Norman”. Ik vond het in eerste instantie een geweldig nummer. Totdat de naald in het refreintje bleef hangen ter hoogte van de groef  “Norman, hoehoehoehoehoehoe, Norman hoehoehoehoehoehoe”  Na een keertje of tachtig  “hoehoehoe” was ik het zo zat, dat ik het plaatje in de kachel heb gegooid. Ik was er echt helemaal klaar mee en kort daarna trouwens ook met jou.

Dat was vanaf het moment waarop mijn vader in de buurt van Hilversum bij een benzinestation in de rij stond te wachten op zijn beurt. Dat was nog in de tijd dat een pompbediende de tank vulde, zo begin jaren zeventig  van de vorige eeuw. Jij stond eveneens met je auto in de rij en toen de bediende naar de auto van mijn vader liep, riep jij dat je haast had en als eerst geholpen moest worden. Toen mijn vader er iets van vond, riep je de historische woorden “Weet u wel wie ik ben ?”.  De plaat van mijn vader bleef toen ook hangen. Midden in een Psalm en ter hoogte van een groef die heel erg over onze Lieve Heer ging. Ik denk dat hij tachtig keer is herhaald.

Het zal in de periode zijn geweest tussen je eerste scheiding en je tweede scharrel. Zoiets. Daar wordt je een beetje stekelig van en grijp je al snel naar het bekende arrogantiemodel om je belangrijkheid neer te zetten. Maar gelukkig is dat al lang geleden. Je weet na drie scheidingen wel beter, toch ?

Ja, je eerste huwelijk. Toen was ik nog fan. Dat was met die Joop Oonk, de voormalig basgitarist van de Jumping Jewels. Ik kan me de nieuwsuitzending van de NTS nog wel  herinneren waarin je in zwart-wit in een trouwjapon over het scherm huppelde. In je kielzog allerlei collega-derde rangs-artiesten vooraf gegaan door zangeres Mieke Telkamp. Die componeerde jaren later, vermoedelijk naar aanleiding van het eind van je eerste huwelijk, het oergraflied “waarheen waarvoor”. Mooie passende tekst.

En met de rest van je huwelijken: ach, elk nadeel heeft zijn voordeel moet je maar denken. Zo kom je in ieder geval op de diverse covers van de roddelpers en blijf je in beeld. En dat is best handig. Zeker voor als je haast hebt bij de benzinepomp en je voor wilt kruipen. Dan hoef je niet meer uit te leggen wie je bent.  

En voor wat betreft mijn fluitende collega: hij fluit nu vaak je deuntje over “dat het allemaal in je dagboek staat geschreven”. Ik zou hem maar fijn gesloten houden. Is beter voor het algemene beeld.  

Ik wens je een fijne verjaardag, nog vele jaren en ga vooral lekker genieten van je AOW.

 

Brompot

1 opmerking:

  1. Of Willeke dit ooit zal lezen weet ik niet.
    Maar ik heb dit met plezier gelezen.
    Ook ik heb het niet zo op arrogante Bekende Nederlanders.

    Vriendelijke groet,

    BeantwoordenVerwijderen