Totaal aantal pageviews

zaterdag 25 april 2015

Lintjeshagel

Zoals gebruikelijk worden er rond het einde van  april veel Nederlanders zenuwachtig.  “Scoor ik dit jaar nog een lintje of niet”. Wat inmiddels wel duidelijk is geworden, is dat iedereen voor iedereen zo’n ding  kan aanvragen. Je vult achter de computer een formuliertje in, verzint samen met de familie een aantal “belangrijke” activiteiten waarin je goed bezig bent geweest en stuurt het met een druk op de knop op naar het dorpshoofd of te wel de burgemeester. Hij moet het verhaal controleren en zet het dan op zijn beurt door naar de volgende club die er een stempel op drukt en de zaak verder afhandelt.

Een lintje van onze koninklijke puntmuts. Wat zegt het eigenlijk. Vroeger bezigden we nog wel eens de opmerking “je hebt een lintje verdient”. Zeker als je voor de zieke buurvrouw een boodschapje had gedaan. Maar daar bleef het dan ook bij. En mocht je al echt in aanmerking komen voor een lintje, dan moest het overgrote deel van de landelijke gemeenschap overtuigd zijn van je goede daden. Maar dan had je hem ook echt verdient.

Als ik kijk naar wat er heden ten dagen allemaal wordt rondgeprikt... Ik heb even gegoogeld op internet. Het blijkt dat er bijvoorbeeld 252 Limburgers een lintje hebben gekregen. Hoe kan het bestaan. Ik denk dat het allemaal ex VVD ers zijn die langs deze weg worden “bedankt” voor bewezen diensten en bijdrage aan de Limburgse samenleving. Dat moet haast wel, want in de andere uithoeken van ons land zijn er weinig terecht gekomen. In Friesland maar 81 en in Zeeland slechts 79. Dus in Limburg moet zoals gebruikelijk weer iets bijzonders aan de hand zijn geweest.

Maar dit betreft dan nog maar het “plebs”. 2790 In totaal. Er zijn echter ook lintjes uitgereikt aan bekende Nederlanders. Zoals Jurgen Rayman, Jan Slagter en Guido van Woerkom. De laatste is de man die baas is geweest van de ANWB en als beoogd Nationaal Ombudsman aan de kant werd geschoven. Omdat hij in het verleden wat ongenuanceerde opmerkingen had gebezigd over Marokkanen en omdat hij als afscheid van de ANWB naast een bloemetje ook nog een cadeaubon van 300.000 euro had ontvangen. Als troostprijs ontvang hij nu begrijpelijkerwijs een lintje.

Van Jan Slagter van de fossielenomroep Max kan ik het lintje nog net begrijpen want hij doet goed werk voor de gehandicapten. Hij scoort van Max overigens ook een vergoedinkje van om en nabij de twee ton per jaar, maar daar werkt hij ook hard voor.

Hoe dan ook: het is elk jaar weer gedoe en gaat de discussie vooral over degene die hem niet heeft ontvangen. Zoals bijvoorbeeld ondergetekende. Ik heb inmiddels een dikke tweehonderd zeurcolumns  geschreven… En dat is toch ook minimaal een klein lintje waard.

Brompot        

 

 

vrijdag 17 april 2015

B, B&B


Als je de titel van deze column leest, dan lijkt het net alsof er één letter teveel staat. Ik kan u geruststellen: dat klopt. Hebben we het normaal gesproken over een B&B oftewel een “Bed and Breakfast”  in dit geval komt er dan nog een letter bij. De B van Bad en dan op zijn engels: Bath.  Dus gecombineerd: een Bath, Bed and Breakfast.

Nu krijg ik normaal gesproken bij een B&B een heerlijk vakantiegevoel, maar dat geldt in de praktijk van alledag niet voor iedereen. Zeker niet voor degene die met die extra letter te maken krijgt. Het gaat hier om het “hot-item” van de asielzoeker. En dan wat explicieter: de afgewezen asielzoeker. De afgewezen asielzoeker die het land uit moet, niet uit kan en dus aan zijn lot wordt overgelaten. Eigen schuld met een hele dikke bult.

Nu is dit een probleem wat je niet kunt oplossen. Het is nu eenmaal het gevolg van de enorme bak ellende waar mensen op deze aardkloot mee te maken hebben. Zowel economische tragedie als om veelal godsdienstig oorlogsgedoe omdat we er nog steeds niet uit zijn wie nu eigenlijk God is. En als we het al weten, hoe we vervolgens zijn denkwijze moeten interpreteren. En daarom slaan we elkaar de hersens in of hakken we het complete hoofd van de romp met als direct gevolg dat bedreigde collega-bewoners van deze aardbol op drift raken. Op zoek naar economische verbetering dan wel naar veiligheid.

Waar we het ook over eens zijn, is dat we de deur niet wagenwijd open kunnen zetten. Omdat anders driekwart van de aardbewoners hier naartoe komt en we dan misschien wel vanwege de onbalans van onze veilig stukje planeet af sodemieteren. Dus, we blijven gewoon het volk wat van over de grens binnen stuitert verwelkomen, toetsen op hun verhaal en vervolgens al dan niet een verblijfsstatus gunnen.

Zoals gezegd lossen we dit probleem niet op. We kunnen alleen maar dealen met de gevolgen en daarover zijn we al heel lang in gesprek. De club van Rutte wil ze uit de voeding houden, Wilders trapt ze het liefst van de planeet af en de rooie kluit van Samson wil ze pamperen om hun sociale clubgezicht te redden. 

Inmiddels is het kabinet bezig met het verzinnen van een list. Het gaat niet meer om de belangen van de asielzoeker, maar meer over de vraag hoe we een kabinetscrisis kunnen voorkomen. Waarbij de VVD vooral bang is dat ze electorale schade oplopen als ze niet streng genoeg zijn. En Samson dat hij in de ogen van zijn laatste restje achterban niet genoeg doet voor deze groep.

Het zal de afgewezen asielzoeker allemaal een worst zijn want hij heeft helemaal niets te verliezen. Uiteindelijk duikt hij in de illegaliteit in de hoop dat we bij de volgende verkiezingen als een rooie verkiezingsstunt weer een generaal pardon afkondigen en ze alsnog mogen blijven. Wat dat betreft wachten ze met smart op de volgende letter. De letter C van crisis. Volgens mij gloort er wat dat betreft reële hoop.

Brompot  

woensdag 8 april 2015

Agressie

In ons land hebben we weer een hype. Een item wat zo in de belangstelling staat dat we er niet meer aan ontkomen. Het heet agressie en het komt de laatste tijd veelvuldig voor in de treinstellen van onze nationale schande oftewel onze NS. Het gaat dan om conducteurs die te pas en te onpas door zich reizigers noemende en met drank en pillen afgevulde idioten in elkaar worden geramd. En dan bij voorkeur in het weekend als de bezetting binnen het spoor-gebeuren niet al te fors is bemeten.

Nu is agressie niets bijzonders. Je ervaart het elke dag in het verkeer, op het werk, op school of soms in de huiselijke kring. Dat is al eeuwen zo maar dankzij de moderne sociale media wordt het al snel in beeld gebracht en kunnen we er allemaal flink van “genieten”. En er zijn zelfs idioten die bewust in de agressor-rol stappen om vervolgens zichzelf vol in actie te filmen en het resultaat op You Tube te zetten. Waarna met veel genoegen het aantal “vind ik leuks” wordt geteld.

Ik hoorde overigens ook nog ergens een wetenschapper roepen dat we er maar “mee moesten leven”. En in zijn kielzog nog een geitenharensokken schaap die iets blaatte over agressie in relatie tot een moeilijke jeugd.

De conducteurs zijn er inmiddels terecht klaar mee en willen actie. En daarvoor kropen de staatssecretaris, de bonden en de NS directie in een vergaderzaaltje voor het bedenken van een creatieve oplossing. Het ging daarbij heel erg over wapenstokken en pepperspray waarmee de conducteurs dan hun belagers te lijf zouden kunnen gaan.

Dat je bij een pufje pepperspray normaal gesproken eerst de ramen vol open moet zetten waren ze uit puur enthousiasme vergeten. Doe je dat niet, dan krijgt ook de spuitende conducteur de volle laag. En daarnaast blijkt het gebruik van de wapenstok ook niet handig in een coupé omdat in de buurt zittende medereizigers onbedoeld op de uitgedeelde dreun met de ambulance mee moeten liften richting ziekenhuis.

Kommer en kwel in de vergadering. “Verzin een list, Tom Poes” hoorde ik de staatssecretaris roepen. En jawel hoor, die kwam als geroepen en uit onverwachte hoek. Onze nationale ongekroonde rampenkoning, meester Pieter van Vollenhove, toverde spontaan een konijn uit zijn hoge hoed. Hij opperde het plan om medereizigers te vragen belaagde conducteurs te helpen. Hij keek er nog serieus bij ook. Even voor het beeld: conducteur wordt belaagd door vier idioten, hij roept HELP, medepassagier staat op, trekt in de te krappe toiletruimte zijn Batman-pak aan, loopt terug en ramt vervolgens met zijn Bat-zwaard het gajes de trein uit.

Op de opborrelende vraag of het wel verstandig is om gewone burgers met deze taak op te zadelen gaf onze nationale Pieter een veelbelovend antwoord. We kunnen wat hem betreft hiervoor een opleidinkje krijgen. Wie dat gaat betalen is nog niet helder. Ik denk dan spontaan aan een vorm van sponsoring. Misschien iets voor de Dela !


Brompot