Totaal aantal pageviews

zondag 27 december 2015

Verhuizen...


Ieder mens heeft het al wel eens meegemaakt: een punt in je leven waarop je besluit te gaan verhuizen. Het is veelal een weloverwogen besluit wat genomen wordt na een langere periode van wikken en van wegen. Uiteraard liggen er rationele afwegingen aan ten grondslag maar als je eenmaal over de top van de uitdagende overtuigingsberg heen bent geklauterd, telt de rest als pluspunt mee. Het ging bij ons over kleiner wonen, een logischer indeling, een verkeersarm buurtje en als absoluut pluspunt een mooi uitzicht en een garage om de motor overdekt te kunnen stallen. Het voorstel werd uiteindelijk unaniem aangenomen: we gaan verkassen.

Maar dan begint het gelazer want het “nieuwe” huis betreft een tweedehandsje en dus moet er worden geklust. Om het simpel te stellen: er moet worden gewit, behangen, geschilderd en nog wat zaken wat voornamelijk op het terrein van de firma “de haas” ligt. Tja, en dan de opdracht om er één te vinden. Er blijken er meer dan genoeg rond te huppelen, maar niet precies degene die je aan het werk wilt hebben. Zo stond er één voor de deur met een gezicht van “Ga met mij in zee, en ik bezorg u een lege portemonnee”. En ook nog zo'n simpele Tinus vlug-op-de-kut die voordat hij over de drempel was gekluund, vijf keer had verteld dat hij er twee tientjes per uur voor wilde hebben en dat hij zeker wel een weekje of vier nodig had, de sukkel. Ik had maximaal twee weken in gedachten.

Na vijf sollicitanten van ongeveer hetzelfde kaliber heb ik uiteindelijk maar besloten om het toch zelf te gaan doen. En dat begint dan met het in kaart brengen van de folders van de bouwmarktmaffia die tegenwoordig zwart zien van de kortingsbonnen. Zeker rond de klusarme periode rond kerst en oud en nieuw. Ik had uiteindelijk een heel routeschema gemaakt wat begon bij de Formido, vervolgens langs de Praxis en dan via de Gamma naar eindpunt Karwei waar ook nog het één en ander te sprokkelen viel. Bij de eerste liep het op rolletjes en deden de kortingsbonnen hun prettige werk. Bij de Praxis echter ging het mis want deze firma had een prachtige latexaanbieding gefolderd tegen een interessant prijsje. Maar toen ik in kleine lettertjes de kreet op=op zag staan, wist ik op voorhand eigenlijk al genoeg.

De twee emmers bleken inderdaad uitverkocht. Een medewerker wist nog te melden dat hij wel korting wilde geven op een alternatief maar na een kort overlegje met mijn rekenmachine werd een prijsverschil van twaalf euro op het raampje zichtbaar. Ik heb hem nog even kort uitgelegd wat ik zo in het algemeen van de Praxis vind, waarna ik richting de Gamma toog waar bleek dat ik een dag te vroeg was. Inmiddels behoorlijk opgefokt naar de Karwei waar lampen werden aangeboden met twintig procent korting. Toen ik mij echter bij de kassa meldde bleek de korting uitsluitend van toepassing op hanglampen.

Ik keek nijdig in het rond en ontdekte de inpaktafel naast de kassa. Toen ik de kassaknul vroeg om tien stukjes inpaktouw van een meter en hij daarna in de gaten kreeg dat ik met het touwtje de gloeilampen tot hanglampen wilde omklussen ging hij overstag. We verlieten de Karwei met tien doosjes gloeilampen en met vijfentwintig procent korting. Ik krijg er echt zin in.

Brompot


2 opmerkingen:

  1. Veel geluk in jullie nieuwe paleis.
    Slimme zet om naar de inpaktouw te vragen. Hadden ze maar duidelijker moeten zijn. ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Succes gewenst. Dat gaat vast brompotverhalen opleveren en daar zie ik naar uit.

    BeantwoordenVerwijderen