Totaal aantal pageviews

maandag 13 juni 2016

Pannekoeken..


Onlangs zijn we tijdens een "familie-weekendje weg", wezen eten in pannenkoekenrestaurant "de stijve strooppot" op die altijd weer gristelijke Veluwe. Daar waar rokken tot onder de schoenzolen reiken, vrouwen volgens de gereformeerde beginselen een eigen aanrecht exploiteren en de porno-postorderbedrijven de hoogste omzet draaien.

Er worden volgens een schreeuwerig reclamebord honderd verschillende pannenkoeken gebrouwen. Ik kom met mijn simpele creatieve geest normaal niet verder dan stroop, spek en suiker dus kon ik bijna niet wachten op de alles onthullende menukaart. Bij het aanschouwen van het boekwerk werd het me al heel snel duidelijk. Ze bakken een standaard taaie en saaie meelkoek van een dubbeltje en mikken er vervolgens van alles op. Sla, eieren, stroganoff, gehakt...

Behalve óp de pannenkoek, strooien ze de garnering ook vrij in het rond. Zoals bij een familielid die een bak tsatsiki-saus over zich heen kreeg. En dan de enige echte Griekse: lekkere vette witte meuk over een zwarte nieuwe jas... En nog goed gemikt ook. Alsof het routine was.

En daar leek het serieus op. Op routine. De gealarmeerde overste pannenkoek himself hipte soepeltjes het getroffen gebied binnen om zich persoonlijk op de hoogte te stellen van de schade en zich te excuseren. Heel vervelend allemaal en de serveerster, ja die met die lange veluwse struikelrok, was heel verdrietig. Maar hij zou één pannenkoek minder in rekening brengen. En als het een blijvende vlek zou worden, dan zou hij de rekening betalen... bla bla bla... Het familielid dankte hem haastig want de geserveerde pannenkoek werd koud.

Echter, de overste was nog niet klaar met zijn cadeauzang... Hij zou haar zijn email-adres geven. Hij was wel de komende week op vakantie, maar dan had ze ook de tijd om nog eens goed naar die vervelende vlek te kijken. En als hij dan terug was, dan mocht ze hem mailen en de schade melden. En dan maakte hij alles helemaal voor elkaar.... En of mevrouw verder nog wensen had...

Ja, die had ze. Ze wilde graag ongestoord haar pannenkoek opeten...

Toen we wat later het pand verlieten was één ding wel duidelijk: de stijve strooppot was vergeten de belangrijkste pannenkoeksmaak op de menukaart te plaatsen. Pannenkoekje kliko. Want daar is uiteindelijk de hele handel met een grote boog in terecht gekomen.



Brompot



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen