Totaal aantal pageviews

woensdag 13 juli 2016

kip-ei

Vanochtend liepen we samen in de supermarkt, op zoek naar datgene wat onze zater- en zondag-ochtendontbijt traditioneel opleukt. Een ei. Uiteraard niet één ei, maar een doosje. En dan een kartonnen doosje want wij doen aan milieu en kiezen bewust voor een "natuurlijk" verpakkingsmiddel. En karton schijnt dat te zijn. 


We waren dus op zoek naar een doos waar er een stuk of tien in zouden zitten. Zes mag natuurlijk ook, maar vier is echt te weinig en dat komt omdat wij, mijn vrouw en ik, beide een ei nuttigen. Dus zowel op zaterdag als op zondag en dat zijn er in totaal dan vier. En aangezien we door de week er soms één, zeg twee in de gehakt prutten, komen we er met een doosje van vier, twee te kort. Zes zou net kunnen, maar krijg je een gast dan zit je meteen met een probleem.


De eieren liggen normaal gesproken in gang drie, in het tweede vak en dan specifiek in de eerste drie rekken. Ik kan ze altijd blindelings pakken. Maar, zoals gezegd, ik was op zoek en als je weet waar iets ligt, ben je niet op zoek. Ze lagen er gewoon niet, tenminste, niet de eitjes die wij wekelijks aanschaffen. De zogenaamde diervriendelijke scharrelkip-eieren. Dat doen we voor het wel en wee van de kippen. Zodat ze onze steun krijgen in hun zoektocht naar een beter leven.


En dan begint dus de teleurstelling want zoals gezegd: het rek bleek leeg, geen scharrel-ei te vinden. Wij keken elkaar vragend aan: wat nu ?. Er lagen wel andere soorten maar omdat we toch het ernstige vermoeden hadden dat de nog aanwezige doosjes waren gevuld met niet diervriendelijke eieren, besloten we er een deskundige bij te halen.


Er verscheen een vakkenvulmeisje in beeld. Een best wel leuk meisje met een behoorlijk verstand. Ze zag onze worsteling en vroeg vanuit pure zelfontbranding of we iets zochten.


'Ja, we zijn op zoek naar scharrelkippen-eieren', kakelde ik. 
Haar tot borsteltjes geboetseerde wimpers, wipten vrolijk op en neer. Ze had wat weg van Lady Penelope van de Thunderbirds. Dat was een pop in een televisie-serie van vlak na de oorlog. Toen kippen nog kippen waren en we ze vertroetelden door ze af en toe wat extra's toe te stoppen.


Het probleem werd snel en vakkundig duidelijk gemaakt.
'Het scharrelei is nu een vrij uitloop-ei geworden', zei ze. 'Dat is een nieuw soort ei. De kip scharrelt niet meer, maar hij loopt uit. En dán scharrelt hij pas. Dus terwijl hij uitloopt legt hij een ei. Dat is nieuw', wist ze. 'Vanaf deze week is het scharrelei dus uit de handel genomen', besloot ze haar uitleg.


Wat een wijs en slim vakkenvulmeisje. We snapten het in één keer. We twijfelden nog wel wat want ze waren een stuk duurder. We zijn best wel bewust bezig met gezonde kippen, maar er zijn wel grenzen. We besloten toch over de grens te gaan en pakten een uitloop-eieren-doos met tien stuks. Na de standaard controle, doosje open doosje dicht, dankten we het kind en gingen verder.


Volgens het briefje van mijn vrouw moesten we naar het vlees. Kip om precies te zijn, voor in de oven. Een diepvrieskip. We hadden het kippenvak snel gevonden en zo op het eerste oog lagen ze lekker koud naast elkaar. Ik pakte er één en bekeek de opgeplakte sticker. Een echte kwaliteitskip. Een zogenaamde uitloopkip. Ik liet hem aan mijn vrouw zien, die schudde haar hoofd waarna we hem weer snel teruglegden. En het doosje eieren hebben we ook maar weer teruggebracht.


Het kan toch niet zo wezen dat je eerst uitloopt, dan een ei legt en dat vervolgens als dank je kop eraf wordt gehakt en je in de steenkoude diepvries eindigt...


We doen het wel een poosje zonder....


Bart





Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen