Totaal aantal pageviews

dinsdag 5 juli 2016

werkdruk.....

Vandaag moest ik voor een nog niet geconstateerd gebrek naar een specialist in het ziekenhuis. Het doel: het veronderstelde gebrek een erkend gebrek te laten worden en om er dan meteen iets aan te laten doen. Dat gaat uiteraard niet in je kouwe kleren zitten en geeft behoorlijk wat stress.

Maar gelukkig bestaat de tijd die je aan zo'n bezoekje besteedt voor 90% uit wachten en dat kan behoorlijk ontstressen. Vooral als je in een gang zit waar nogal wat verkeer langsgaat. En dan vooral werkverkeer. Soms in een overall, een verpleegpakje, nachtkleding... Kortom: erg onderhoudend allemaal. Je waant je in zo'n ziekenhuis soms net op een andere planeet. Maar wel levendig... Ik zou hem Pluto willen noemen. Dat klinkt wel vrolijk. 

Zo is een statige man met een pak gaatjesmappen onder zijn arm onderweg naar kamer 219. Een verpleegster met een stapeltje handdoeken trippelt voorbij. Een allochtoon, gestoken in een blauw ziekenhuispakje, wordt achtervolgd door een gehoorzame stofzuiger aan een snoer. Een bed-met-patient wordt kamer 221 binnen gescooterd.

Een blonde dame met een potlood in haar hand is op zoek naar ene mevrouw de Wit. Patient de Wit om precies te zijn. De statige man van kamer 219 draait met dezelfde stapel gaatjesmappen de gang weer op en verdwijnt op links. Een mix van vier verplegers en verpleegsters aan de koffie in de coffeecorner. Patient de Wit nog steeds niet in beeld. Een witgekouste ok-zus op klompen klompt voorbij...

Een oude dame in een rijdende bureaustoel is op zoek naar het toilet. Een man in een gele ochtendjas en een dot watten in zijn neus schiet kamer 223 binnen. Dezelfde man, nog steeds in een gele ochtendjas strompelt kamer 223 weer uit. Nu zonder watten maar met drie druppels bloed op de jas. Gelach in de corner. Er wordt een schuin afgesneden mop getapt. Mevrouw de Wit wordt nog steeds gezocht. Een rolstoelrijder met een stijf been en gezond been knort voorbij.

Ene mevrouw Boerstoel meldt zich nu bij de balie. Geen ponskaartje. Mevrouw Boerstoel trippelt zichtbaar geirriteerd naar de ponskaartenbalie. Allochtoon nu op links met nog steeds de stofzuiger in zijn kielzog. Schreeuwend kind met moeder-met-rood hoofd meldt zich bij balie drie... Geen ponskaart. Terug.

Tweede bak koffie nu bij de corner. Inmiddels twaalf wachtenden voor dokter de V. Broodjes op een schaal naar kamer 224. Karretje op wieltjes, leeg, kruipt voorbij. De duwer in een blauwe overall knikt begrijpelijk naar de rij wachtenden. Een dokter met assistente slentert kamer 225 binnen.

Mevrouw de Wit meldt zich eindelijk. De wereld is inmiddels 20 minuten ouder. Vreselijke drukte bij de corner nu. Inmiddels acht koffieleutende personeelsleden. Deur van 225 gaat open en weer dicht. Deur gaat nogmaals open. Mevrouw Boerstoel gaat naar binnen... Mevrouw Boerstoel gaat weer naar buiten en neemt plaats in de wachtruimte. Er is blijkbaar een algemene pauze ingelast want Pluto is kwispelend tot stilstand gekomen.

Ietwat vermoeid door alle indrukken van het laatste half uur kijk ik in het rond. Er hangt een prikbord met geboden. Je moet stoppen met roken, drinken, je moet condooms gebruiken, mag niet vet eten, nadenken over je prostaat en als je die niet hebt elke dag je borsten navoelen op knobbels... En als je een probleem hebt met stress op je werk, dan moet je maar eens langskomen bij het speciale stress-op-het-werk spreekuur...

De laatste poster is van de bond van verplegend personeel en staat bol van vakbonds-retoriek. Het schreeuwt iets over bezuinigingen binnen de zorg in relatie tot de werkdruk....

Daar moet ik op een ander moment nog maar eens serieus over nadenken... Als ik weer helemaal ben opgeknapt.

Brompot

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen