Totaal aantal pageviews

woensdag 17 augustus 2016

File

Onlangs moest ik van Doetinchem naar de IKEA in Duiven. We hadden namelijk besloten een kastje bij deze zweedse ballentent aan te schaffen en zelf in elkaar te timmeren. Natuurlijk loop je in de relationele sfeer wat risico, maar gelet op onze solide relatie die inmiddels al dik dertig jaar stand houdt, durfden we dit wel aan. Dus in de auto en even snel over de A18 en A12 richting Duiven.

Ik heb vast de verkeersinformatie gemist, want toen ik in de buurt van de A12 reed, bleek dat er voorlopig een eind kwam aan de snelle koopactie. Het verkeer stond muur en muur vast. En omdat ik de afslag Didam al voorbij was, bleef er niets anders over dan te wachten.

Tja, en dan begin je toch nog even na te denken over het kastje. Of ik het wel mee zou kunnen nemen in de kofferbak. En of we het, nadat ik het thuis had uitgepakt, wel volgens tekening in elkaar zouden kunnen zetten. Ik heb er al wel eens gedoe mee gehad waarbij ik nog steeds van mening ben dat de tekening ondeugdelijk was. Mijn echtgenote zag het indertijd anders...

Naast mij in de file stond een auto die ik herkende. Achter het stuur zat een buurtgenoot die ik even vluchtig wakker toeterde. Hij knopte zijn rechter portierraam open en begroette mij vriendelijk.

'Hoi Bart, lekker hè, de boel staat weer helemaal vast', schreeuwde hij vanaf zijn plek.
'Ik merk het', blaatte ik terug. 'Weet jij of er iets aan de hand is ?'.
'Ja, Angela Merkel heeft alle Duitsers een dagje strand gegeven', lachte hij.
'O, is het weer zover ? Volgens mij hebben ze daar meer vrije dagen dan wij'.
'Ja, dat klopt. Waar moet je heen ?', vroeg hij.
'Naar de IKEA in Duiven'.
'O, ga je meubeltjes kopen?'
'Ja, een kastje. Ze wil een kasje in de slaapkamer. Dat schijnt handig te zijn'.
'O, jij klinkt anders niet overtuigd'.
'Ben ik ook niet. Maar hij kost maar honderd euro en daar wil ik geen gezeik over hebben'.
'Verstandig !', klonk het. 'Ga je hem zelf in elkaar zetten?'.
'O ja hoor, geen probleem, ik heb al zoveel van dat spul in elkaar gezet. Fluitje van een cent'.
'Leuk'.

'Waar moet jij heen ?', informeerde ik.
'Naar Den Haag. Wordt gezellig !'. Hij wees naar de file.
'Slaapspullen bij je ?', vroeg ik. Hij lachte.
'Het is de laatste tijd weer helemaal mis hier', riep hij. 'De economie trekt aan en elke ochtend loopt de Achterhoek leeg'.
'Ja, dat zal best. Mooi toch', zei ik.
'Dat wel, alleen stuiteren ze te laat uit hun nest en rijden dan hier als idioten om de tijd in te halen'.
'Zou kunnen', zei ik. 'Geen ervaring mee'.
'Ik wel. Vooral die busjes. Stampvol materiaal en dan met honderddertig over de autobaan. Levensgevaarlijk'.
'Gelukkig kun je nu de Duitsers de schuld geven', lachte ik.
Hij trok een glimlach.

De file kwam nu heel langzaam in beweging en mijn buurman stak zijn hand op. 'Succes met je kastje !!', riep hij en knopte het raam weer dicht.

Langzaam reed ik richting A12 en voegde voorzichtig in. Het zag inderdaad zwart van de witte nummerplaten maar ondanks de drukte had ik het vermoeden dat er toch meer aan de hand was. En inderdaad, toen ik even later in de buurt kwam van de afslag Zevenaar bleek een deel van de rijbaan gesperd. Kettingbotsing.

Terwijl ik zo naar de aanrijding keek ontdekte ik een tekst achter op de deuren van een bestelbus die als sluitschalm van de ketting scheef op de rijbaan stond.

'Wij zijn dringend op zoek naar gekwalificeerd personeel'.

Tja, daar had ik volledig beeld bij.

Bart

1 opmerking:

  1. Prachtig....zoals altijd.
    Humor, in deze, toch wel ernstige tijden.
    Will

    BeantwoordenVerwijderen