Totaal aantal pageviews

vrijdag 5 augustus 2016

huishouden

'Zo, en nu tijd voor een met liefde gezet kopje koffie', zei ik terwijl ik me met een plof op de bank liet vallen. 'En daarmee bedoel je te zeggen dat ik nu moet opstaan om voor jou koffie in te schenken ?', informeerde mijn echtgenote. 'Dat zou ik zeer waarderen', lachte ik.
'Wel beste man, op het aanrecht staat het espressoapparaat, ik zou zo zeggen: doe je best'.
'O, chagrijnig ?', informeerde ik.
'Nee, moe, ik heb een fysiek zware dag achter de rug. De was gedaan'.

Tja, "de was" bedacht ik mij zo. Daar krijg je tegenwoordig toch heel andere beelden bij dan bij het zwart-wit tijdperk waarin mijn moeder, gestoken in witte kaplaarzen, aan het wasbord stond.

Ik zei het op mijn bekende tactische wijze.

'Ja, dat is best zwaar. Ik weet nog van mijn moeder dat ze uren aan het wasbord stond om de witte onderbroeken van mijn vader schoon te schrobben'.
'Ja, inderdaad, dat deed mijn moeder ook altijd. Op woensdag', zei ze. 'Vóór het draaien van de ballen gehakt'.

De tactische inleiding was geslaagd, nu tijd voor mijn "boodschap".

'Dan is het tegenwoordig eigenlijk maar een klusje van niks hè, dat wassen: Deurtje open, was erin, deurtje dicht, knopje drukken en hoppa...'.

Ik wachtte op een reactie die de discussie zou starten. Die bleef nog even uit. Ze keek me al wel wat verbaasd aan en ik voelde haar voorzichtig warmlopen...

Tja, en toen stormde ze het veld in...

'En daarna wasmachinedeurtje open, wasdrogerdeurtje open, was van de ene machine in de andere, deurtje dicht, knopje drukken en hoppa.. Of wilde je dat soms niet zeggen'.

Ze was toch wel verontrustend fel. En het ging nog even door..

'Het is weer zo'n typisch denigrerende ruk-opmerking, gelanceerd vanaf de mannenplaneet omdat daar nog steeds het waanidee leeft dat vrouwen op aarde eigenlijk niets uitvoeren. Het huishouden zou tegenwoordig niet veel meer betekenen dan het aantikken van een aantal simpele App-jes op de Ipad. Het apparaat waar jij overigens de godganselijke avond mee aan het spelen bent. Uiteraard ná je welverdiende bankslaapje want jij hebt natuurlijk heel hard gewerkt'.

Het werd nu tijd voor het inbrengen van wat humor...

'Ach nee, zo bedoelde ik het niet. Het ging mij erom een vergelijking te maken tussen vroeger en nu. Ook ik begrijp dat je het bed niet kunt verschonen door op een Appje te drukken'. Ik probeerde er prettig bij te kijken.

'Nu doe je net of je het grappig bedoelt. Wel, even voor jou: je bent niet grappig. En nu we het er toch over hebben: we eten kip en die wil ik graag gaar op mijn bord hebben'.

'Hoezo?, dat wil ik natuurlijk ook. En eh... dat van dat deurtje schat, dat was echt een grapje hoor', blaatte ik.

'Dat van die kip niet', dreunde ze verder. 'Ovendeurtje open, kip erin, overdeurtje dicht. Temperatuur instellen, op de knop drukken en hoppa... De sla moet nog even worden gewassen, die ligt op het aanrecht. En geef me nu maar de Ipad. Dan kan ik er direct na mijn slaapje mee aan de gang'.

Volgens mij moet ik binnenkort toch nog maar eens met mijn tactische vaardigheden aan de slag... 

Bart

1 opmerking: