Totaal aantal pageviews

dinsdag 9 augustus 2016

Irritatie op een ziekenhuispleintje

Onlangs moest ik naar het plaatselijke ziekenhuis voor een kleine ingreep. Niet heel erg ingrijpend maar wel ingrijpend genoeg om verantwoord "AU" te mogen roepen. Ofschoon het tot deze ene "AU" beperkt bleef, was die meteen ook dermate heftig dat ik het vermoeden had dat het tot diep in de catacomben hoorbaar moet zijn geweest.

Ik snelde na de ingreep dan ook met grote passen door de wachtruimte naar de uitgang. Je krijgt in zo'n geval altijd het gevoel dat de overige patiënten reikhalzend uitkijken naar het naar buiten strompelen van de gemartelde patiënt.

Het deed dus best zeer. Normaal gesproken krijg je dan al snel de opmerking van "kusje erop" maar gelet op de plek waar de ingreep had plaatsgevonden, leek dat een niet al te goed idee. Tja, dan blijft er weinig troost over, of het moet een ijsje zijn die je bij de ingang kunt kopen.

En zo liepen we even later, gewapend met een hoorntje naar buiten waar het zeldzame zonnetje van deze zomer driftig scheen.

Als je het Slingeland uitloopt moet je altijd oppassen dat je je nek niet breekt. Het gaat dan over de wegversperrende waarschuwingsborden dat je je in een "verboden te roken" zone bevindt. Bovendien liggen er straatklinkers met een ingebakken waarschuwing en hangen er op de diverse palen borden. Volgens mij is het ook nog in braille aangebracht. Dus, ook al kun je niet lezen, ben je nog suf van een ingreep of ben je stekeblind: dan nog is het duidelijk dat je er niet mag paffen.

Het was best een lekker ijsje, en dat in combinatie met het zonnetje en de weg-ebbende pijn, voldoende om even lekker op zo'n wit draadbankje plaats te nemen pal voor het ziekenhuis. Ja, natuurlijk wordt je daar vergiftigd door de uitlaatgassen van taxibedrijven die hun motor laten draaien, maar dat hoort er nu eenmaal bij.

Tegenover ons zat een plukje inheemsen. Opa in een rolstoel met een aanhangende zuurstoffles inclusief de bijbehorende slangverbindingen richting neusgaten. Daarnaast een jong stel wat blijkbaar op visite was. Hij met een paar onleesbare groene letters op zijn beide onderarmen, zij met een getatoeëerde druivenstruik op het zichtbare gedeelte van haar kwabbelende bovenbeen. Tja, en als ze dan een baal shag tevoorschijn halen en driftig beginnen te draaien, dan begint al snel de irritatie te groeien...

Er miste in dit tafereeltje alleen nog een kookpot want het geheel had namelijk wat weg van een plaatselijk kampvuur. Grote rookwolken pakten zich samen en teisterden de longen van Opa die volledig bleef hangen in een hoestbui. Gelukkig voor hem was er snel hulp ter plaatse: de druivenstruik kwam namelijk in beweging. Met de sigaret op haar lip dreunde ze Opa op zijn rug en blies hem al kloppend nog wat extra geneeskrachtige teer in zijn gezicht. Hij kwam niet meer bij.

We konden het niet langer aanzien en hebben uiteindelijk het ijsje elders opgegeten. Vlakbij de officiële rookruimte waar in geen velden of wegen een roker te vinden was.

Vanuit de verte zagen we Opa met rolstoel en al het Slingeland binnen scheuren. Ik kon niet aan de indruk ontkomen dat de familie hem met deze illegale kampvuuractie het allerlaatste duwtje heeft gegeven... 

Bart


   

3 opmerkingen:

  1. Mooie en grappige schrijfstijl. Ik lees de columns graag!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Kostelijk verhaal weer. Ik zie het voor me. Nog een mazzel dat die zuurstoffles niet ontplofte.

    BeantwoordenVerwijderen