Totaal aantal pageviews

woensdag 10 augustus 2016

Zomeravond...

Het was op een zwoele doordeweekse zomeravond dat we op het terrasje van de plaatselijk Italiaan zaten te genieten van een ijsje. Nou ja, ijsje, het had meer weg van een gletsjer. Qua omvang dan want in tegenstelling tot een gletsjer bestond hij uit een overheerlijke ijsvulling van witte en bruine chocolade, stracciatella en was het geheel afgemonteerd met een kwak slagroom die zijn weerga niet kende. De bijgeleverde lange roodplastic lepel was ook echt nodig om het bouwwerk tot de grond toe te kunnen slopen en we waren inmiddels lekker op weg.

Naast ons zat een stelletje waarvan ik de indruk kreeg dat ze het bestelde citroenkleurig ijsje gebruikten als symbool van hun relatie. Zuur en ijskoud. Hij keek alsof hij net bevallen was van een oorwurm en zij als iemand die een uurtje daarvoor een kanaalwortelbehandeling had ondergaan bij de kaakchirurg.

'Je doet het erom', zei ze.
'Dat is helemaal niet waar'.
'Wel waar, ik zie het toch ?'.
'Wat zie je dan ?'.
'Waar je mee bezig bent'.
'Dat kun je niet zien', zei hij.
'Ik ben er klaar mee'.
'Dat is jouw probleem, Bep'.
'En jouw probleem'.
'O nee, helemaal niet, het is niet mijn probleem'.

Het werd stil. We keken elkaar aan en ik lanceerde een knipoog in de richting van mijn echtgenote. Ze knipoog terug.

'Ik wil het er niet meer over hebben', vervolgde hij. 'Ik weet genoeg. Meer dan genoeg'.
'Wat weet je dan ?', daagde ze hem uit.
'Dat weet jij dondersgoed Bep'.

Ze heet Bep, bedacht ik mij terwijl ik de stacciatella begon af te graven. Ik trok een veelbetekenende grimas in de richting van mijn eega die een kliedertje chocola op haar witte T-shirt had laten vallen.

'Ik weet niet waar je het over hebt en ik snap niet waarom je zo tegen mij doet'.
'Daar moet je dan maar eens goed en vooral diep over nadenken', adviseerde hij.
'Dan verkopen we hem', riep ze furieus.
'Ik verkoop niks. Helemaal niks'. Zijn ogen schoten vuur.
'Oké, dan verkoop je hem niet, ook goed'.
'Inderdaad. Dat verdom ik', snauwde hij.
'Je bent een eigenwijze zak, Gijs'. Ze likte aan de citroen en trok een bijbehorende pruilmond.  

Hm.. hij heet dus Gijs. Het duo Gijs-Bep. En het gaat vermoedelijk over geldproblemen. Mijn vrouw probeerde nu met een bespuugd servetje de vlek weg te poetsen.

'Geef maar even aan mij', zei ik terwijl ik mijn hand beschikbaar stelde voor het tijdelijk vasthouden van haar ijsje.
Bep had zich nu iets omgedraaid in onze richting.

'Dat krijgt je er zo niet uit hoor', bemoeide ze. 'De vlek wordt alleen maar groter'.
Mijn vrouw lachte wat en poetste door.
'U moet hem thuis meteen in het sop zetten. En er wat Biotex opsmeren. Dat werkt het beste'.
'Ach, het is al een oud T-shirt', hoorde ik haar liegen. Ik wist uit ervaring dat ze zich ergerde. Ze nam haar ijsje weer over.

'Waar bemoei jij je mee', vroeg de oorwurm nu aan zijn partner. 'Laat die vrouw toch'.
'Niks, ik wil alleen maar een advies geven. Biotex', herhaalde ze. 'Dan zie je de vlek meteen wegtrekken'.

'Dat bedoel ik nou', zei hij terwijl zij zich weer afdraaide. 'Je bemoeit je met iedereen'. 
'Omdat ik die vrouw een advies gaf ?'.
'Ja, dat doe je niet ongevraagd'.

Bep draaide zich opnieuw in onze richting. 'Vond u dat advies vervelend ?', vroeg ze met een irritatie opwekkende zeurstem. 'Eerlijk zeggen hoor !'.

Mijn vrouw gaf geen antwoord en glimlachte wat. Ik begon me intussen wat ongemakkelijk te voelen. Er begon iets te borrelen en om dat "iets" snel af te laten koelen batste ik de lepel vol ijs en stak hem in mijn mond.

'Zie je wel, ze vond het helemaal niet erg', riep ze richting de Gijs. 

Mijn snelkookpan begon ondanks de koeling zijn benaming nu eer aan te doen. 

'Ze is zelfs blij met mijn advies', ging ze onverstoorbaar verder.

Kookpunt !!

'Zeg Bep', begon ik rustig, terwijl ik me in haar richting draaide, 'ik ben het toch wel met jouw Gijs eens hoor: ik zou hem echt niet verkopen !'. Ik nam een hap van het hoorntje. 'Gijs heeft namelijk helemaal gelijk'.
 
Ik dacht dat ze van de stoel zou vallen. Ze vergat zelfs te likken en haar citroenijsje drupte.

'Hoe bedoelt u dat, en waar bemoeit u zich mee ?', vroeg ze met een ingeschakeld vuurrood hoofd.
'Precies zoals ik het zeg Bep, verkoop lost écht niets op. Het is overigens maar een advies hoor'.

De Gijs keek me aan maar zei niets. Ik weet niet of een oorwurm pretoogjes kan hebben, maar hij had ze.  

Ik knikte naar mijn echtgenote en stond op. 'Let's go'

Toen ik langs Bep schoof bleef ik nog heel even staan.


'Mijn vrouw heeft vast ook nog een advies. Voor die vervelende citroenvlek op je blouse', zei ik met een glimlach.

Terwijl we de Adelaarstraat uitliepen keek ik op de hoek nog één keer om.

Het terras was inmiddels leeg.   

Bart




1 opmerking:

  1. Heerlijk stuk. Humor ligt op straat, maar dat is geen nieuws.

    BeantwoordenVerwijderen