Totaal aantal pageviews

maandag 16 januari 2017

Kruimeldief

'Goedemiddag', begroette ik bij binnenkomst de verkoper achter de toonbank van een plaatselijke witgoed-zaak. 'Goedemiddag, wat kan ik voor u doen?'

Ik pakte vanuit mijn boodschappentas een defecte kruimeldief en legde hem op de toonbank. 

'Stuk', zei ik.

'Oké, stuk. En hoe stuk?', vroeg hij terwijl hij hem oppakte en bekeek.

'Hij heet een dief te zijn, maar als hij langs is geweest, mis ik niks.'

'Hoe bedoelt u?'

'Zoals ik het zeg. Hij doet zijn naam geen eer aan.'

De man stak zijn hand door het handvat en drukte op de knop. Hij schakelde meteen in.
'Hm, zo te zien is hij weer gemaakt', lachte hij en legde hem terug.


'Nee hoor, de motor loopt weliswaar, maar hij zuigt niet.'

Hij pakte hem opnieuw, stak zijn hand wederom door het handvat, schakelaar om en... 'Hij moet het doen', stelde hij vast.

'Meneer, ik nodig u uit om wat stof op de toonbank te leggen. En dan mag u het opzuigen.'

De verkoper keek vluchtig om zich heen. Ik ook en zag een suikerzakje op een schoteltje liggen, naast een leeg kopje.

'Mag ik?', vroeg ik hem.
Hij knikte.
Ik scheurde het zakje open en leegde het op de toonbank.
'Gaat uw gang', nodigde ik hem uit.
Hij schakelde hem weer in en bewoog met de zuigmond in de richting van de suiker. Er gebeurde niets.

'Ziet u, hij zuigt niet', stelde ik triomfantelijk vast.

'Nou, dat is iets te voorbarig meneer, kijk u moet de suiker wel een beetje helpen. Het is maar een licht dingetje.'

Hij schoof de zuigmond als een sneeuwschuif over de suiker wat vervolgens naar binnen werd geduwd. Daarna tilde hij hem op, hield hem achterover waarna de suiker naar beneden viel.
'Ziet u, het werkt wel', zei hij triomfantelijk.

Ik keek hem aan alsof ik water zag branden. 'De grote verdwijntruc met het suiker', zei ik. 'Meneer, hij zuigt niet, u schépt het spul naar binnen. Maar dat is niet de bedoeling.'

Hij keek nog een keer goed.
'Ik mis iets aan dit apparaat', zei hij toen. 'Een essentieel onderdeel.'
'Hoe bedoelt u dat?'
'Er hoort een stofzakje in te zitten. Zo verdwijnt al het stof de motor in. Logisch dat hij het niet goed doet.'

'Oké, dus u bent het dus met mij eens dat hij het niet goed doet', stelde ik tot mijn tevredenheid vast.

'Dat heb ik niet gezegd. Wacht, ik haal mijn collega erbij. Die heeft er echt verstand van.'

Even later verscheen de collega.

'Problemen?', informeerde hij met zware stem.
'Nee hoor, ik niet. De kruimeldief heeft een probleem. Hij doet het namelijk niet.'
'Hm, wat doet hij niet?',vroeg hij terwijl hij het ding met zijn grote kolenschoppen oppakte.
'Zuigt niet', zei ik. 'Probeer die suikerkorreltjes maar eens.'
'Hoeft niet', stelde hij vast. 'Er mist een stofzakje, daarom doet hij het niet.'
'Meneer, dat is gezwam. Ik heb dat zakje er even uitgehaald omdat hij het anders helemaal niet doet.'

'Sorry, we kunnen niets voor u betekenen. Hij is niet compleet. Eerst dat zakje erbij, dan kunnen we constateren of hij werkt of niet en eventueel garantie verlenen.'

Ik werd nu echt boos.

'Wat een flauwekul. Dit is een echte Black en Decker en geen Aldi-klungel. Hij kostte vijfendertig euro, heb hem hier gekocht en hij deed het vanaf het begin al niet.'

'Het zakje meneer, het zakje.'
Ik graaide het apparaat van de toonbank, blies de overgebleven suiker onder de kassa en liep nijdig de winkel uit.

Toen ik twee weken later opnieuw naar de stad moest, herinnerde ik me de kruimeldief. Ik pakte het apparaat inclusief het vereiste stofzakje, zocht voor alle zekerheid nog even het bonnetje en toog op pad.

Toen ik bij de winkel aankwam, mijn fiets stalde en naar binnen wilde zat de deur dicht.

"Wegens omstandigheden gesloten".
Op zijn Hollands: Failliet.

Ik keek mijn kruimeldief aan, nam afscheid en smeet hem met een sierlijke boog in de vuilnisbak naast de winkel.
Ik heb niets met dit soort gestoorde criminelen.

Bart

Copyright Brompot januari 2017

2 opmerkingen:

  1. Ik geniet van je columns met knipoog. De frustratie is heel herkenbaar. Zowel die van de kruimeldief, waar met of zonder stofzak het vuil er sneller uitvalt als dat het erin gezogen wordt. De frustratie van arrogante winkeliers, waarbij je als klant altijd aan het kortste eind trekt. Ze willen je niet helpen of ze zijn vertrokken. Het levert in ieder geval weer een leuk stuk op.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Tijdens het lezen voelde ik een irritatie in me groeien alsof ik met dat niet werkende crimineeltje voor de toonbank stond.

    BeantwoordenVerwijderen