Totaal aantal pageviews

woensdag 8 maart 2017

Een visioen

'Ik weet dat ik u een rare vraag stel, mevrouw, maar verkoopt u op dit moment ook softijs ?'. Ze veegde haar handen af aan een rood geruite lap, wat met een rood plastic knijpertje aan een haakje hing.

'Softijs, nee meneer', lachte ze, 'dat hebben we in deze tijd van het jaar nog niet. Ik heb wel verpakt ijs, we hebben ijstaart in de diepvries, maar softijs....'. Ze schudde nogmaals haar hoofd.

'Dat is jammer, want ik heb er zin', zei ik. 'Dat heb je wel eens, dat je zo op straat loopt en dat je ineens een visioen van een ijsje krijgt en dat je er op dat moment ook meteen één wil'.

'Ja, dat ik herken ik wel', zei ze. 'Ik heb dat wel eens als ik dorst heb. Dan zie je ineens een fles frisdrank staan waar aan de buitenkant de condensdruppels vanaf druipen.Je zou hem wel in één teug leeg wil drinken'.

'Juist, dat bedoel ik. Wanneer denkt u weer softijs te verkopen ?', informeerde ik.
'Ik denk zo eind maart, begin april', zei ze.
'Tja, dan is mijn visioen natuurlijk allang gesmolten. Ze glimlachte.

'Kan ik dan verder nog iets voor u betekenen ?', vroeg ze. 'Kroketje misschien, frikadelletje, broodje ham, kaas, broodje gezond... ?'.

'Nee, dank u. Ik wil alleen een ijsje. Denkt u trouwens dat er hier in de buurt een zaakje is waar ze op dit moment wel softijs verkopen ? Ik heb er echt zo'n zin aan'.

Ik ontdekte een ondiepe rimpel op haar voorhoofd. Ze dacht na.
'Nee, ik zou het zo niet weten. Weet u, ik kom hier niet vandaan. Dus ik heb echt geen idee'.

'O, waar komt u dan vandaan ?', vroeg ik nieuwsgierig.
'Uit Den Haag', antwoordde ze.
'Nou', zei ik, 'dat is ook toevallig: ik kom ook uit Den Haag. En hoe komt u dan zo in Doetinchem terecht ?'.
Ze veegde opnieuw aan het lapje.

'Mijn vriend woont hier en omdat hij niet in Den Haag wilde wonen, ben ik noodgedwongen naar de Achterhoek verhuisd'.
'Ja, voor de liefde doe je alles', lachte ik. 'Ik hoor overigens weinig accent bij u'.

'Dat kan want ik kom van de Veluwe'.
'Oké', zei ik. 'Dus van de Veluwe naar Den Haag. Dat is overigens al een beste stap. En dan ook nog naar de Achterhoek. Dat moet een cultuurshock hebben veroorzaakt'.
'Valt wel mee hoor', lachte ze. 'Maar zo zie je maar weer: het kan allemaal net even anders lopen in het leven'.

Ik keek haar aan en stelde vast dat het een mooie vrouw betrof. Een prachtig gevormd gezicht, mooie donkere ogen, ze had echt een van naturen prettige uitstraling. Vanonder haar grappige "Cora van Mora"-mutsje stak een lok blond krullend haar. Ik kon maar tot één conclusie komen: gewoon een leuk iemand om naar te kijken.

'Wat kijkt u ?', vroeg ze. Haar bruine kijkers vertoonden een lichte fonkeling.
'O niks hoor, ik sta nog wat na te denken'.
'O, waarover ? Toch niet meer over dat softijsje ?', lachte ze.
'Haha, nee hoor', ik blaatte en voelde nu iets van een blozende warmte. Tegelijkertijd ontvouwde er zich een vanuit de verte naderend tafereeltje..

Ik zag haar nu zitten op een terrasje. Ze hing wat onderuit gezakt. Haar zomerjurkje had ze tot iets boven haar knieën opgetrokken en terwijl ze met haar hoofd wat achterover lag, bruinde de zon haar gezicht. Op het tafeltje voor haar stond een flesje frisdrank waar de condensdruppels vanaf gleden...
Ik zat naast haar en eveneens te genieten van de zon. In mijn hand hield ik een softijsje en likte eraan...
'Ohhh wat is dat toch altijd hemels genieten', hoorde ik mezelf vanuit de verte zeggen.

'Wat bedoelt u ?', klonk het vanuit de snackbar op aarde.
Ik schrok en keek op. De warmte was in één keer verdwenen en maakte plaats voor de harde realiteit.

'Helaas, de volgende keer beter', zei ik. 'Het ijsje', merkte ik ter verduidelijking op toen ze niet meteen reageerde. Ik knikte vervolgens vriendelijk, zij fonkelde terug, en ik liep de snackbar uit.

Terwijl ik op de stoep stond en nog een keer naar binnen keek, bekroop mij het gevoel dat fictie en werkelijkheid soms nét te ver uit elkaar liggen. Ik voelde iets van een teleurstelling.

Bart

Copyright Brompot maart 2017








Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen