Totaal aantal pageviews

zaterdag 1 juli 2017

de pedicure


Een paar decennia geleden, tijdens het grenen meubeltijdperk, stampte ik tijdens een stoeipartij met blote voeten tegen een poot van het bankstel. Ofschoon grenen niet echt hard is, deed mijn grote teen behoorlijk zeer, zwelde flink op waarna ik mij al huppelend onder doktersbehandeling moest stellen.

Die keek er quasi geïnteresseerd naar, kuchte een keer en kwam toen met zijn diagnose: gebroken en niks aan te doen. Tevens stelde hij vast dat mijn grote teen niet de grootste was qua lengte. Ik had een teen die nog langer was.
Terwijl hij wat lachte kwam hij met zijn ingrijpende conclusie: moeilijke voeten.

Ik heb er uiteindelijk mee leren leven en was het verhaal eigenlijk al lang vergeten tot op het moment dat ik er tijdens een nagelknip-sessie al puffend achter kwam dat mijn armen wat te kort waren geworden om gemakkelijk bij de nagels te kunnen komen. Het werden nu pas echt moeilijke voeten.

Dat is uiteraard een veel voorkomend verschijnsel en om dat probleem te verlichten zijn er pedicures op de wereld gezet.

Dat zijn mensen die alles van nagels weten en over meer dan voldoende armlengte beschikken om erbij te kunnen. Ik maakte dus een afspraak. Althans, ik probeerde een afspraak te maken met één van de plaatselijke pedicures.

'Met voetverzorging Jansen spreekt u'.
'Goedemorgen mevrouw, ik spreek toch met de pedicure Jansen ?'.

'Zo mag u het ook zeggen', zei ze wat zuur. Blijkbaar danste ik op haar onlangs gepedicuurde teentjes.

'Wat kan ik voor u doen ?'.

'Ik wil graag een afspraak maken', zei ik

'Een afspraak, waarvoor ?'.

'Tja, waarvoor. Ik spreek toch met de pedicure ?', riep ik ietwat nors in de hoorn.

'Wij doen aan totale voetverzorging meneer, dus zegt u het maar'.

'Ik ga u mijn probleem uitleggen', begon ik.
'Ik heb een paar lange nagels, wat overdadig eeltgroei en een stekende eksteroog. En daar moet iets aan worden gedaan. En o ja, ik heb moeilijke voeten'.

'Dus een totale voetverzorging, dat kan meneer. U weet hoe het hier werkt ?', informeerde ze.

'Nou, ik kan me zo voorstellen dat ik even langs kom, u op de knietjes gaat, mijn nagels knipt, mijn eelt wegsnijdt en nog wat aan mijn eksteroog knutselt. Dan betaal ik en ga weer weg'.

'Dat is een te simpele voorstelling van zaken, meneer. Zo werkt het niet'.

'O, hoe werkt het dan ?'. Mijn verbazing nam toe.

'We maken een afspraak en we beginnen met een intake-gesprek. Tijdens dat gesprek gaan we eens naar uw voeten kijken en stellen dan gezamenlijk een behandelplan op. Ik reken dat als een eerste consult. Dan maken we een vervolgafspr...'.

Het klomk niet goed en ik zei het.

'Mevrouw, dit klinkt niet goed. We kunnen wel uren samen naar mijn voeten kijken, maar daar worden ze echt niet anders van. Ik kijk er inmiddels twee-en-zestig jaar naar en kan op dit moment alleen maar vaststellen dat ze een beurt nodig hebben en dat ze zich verder, ondanks hun moeilijke periodes, prima gedragen. Wat moet ik in vredesnaam met een behandelplan ?'.

'Zo werkt het hier, meneer. Wij zijn lid van een landelijke organisatie'.

Ik werd nu nijdig, en dan wordt ik vervelend. Soms zelfs onredelijk.

'Mevrouw, volgens mij bel ik met een doodgewone nagelknipper en niet met de orthopeed van het medisch centrum West. Nog één keer mijn vraag: kunt u op een normale manier mijn nagels knippen, of gaat dat niet lukken'.

Het werd stil aan de andere kant van de lijn. Toen: 'dan kan ik helaas niets voor u betekenen meneer'.

'Dan wens ik u een prettige voortzetting van de dag en wens u veel klanten toe'.
Ik knopte de telefoon uit.

Mijn echtgenote was getuige van dit gesprek en moest lachen.

'Ik heb nog een prima alternatief voor jou', zei ze. Ze bladerde door een stapel folders, trok er toen één uit en legde hem bij me op schoot. Een abonnementje bij een sportschool.

'Echt iets voor jou, daar wordt je soepeltjes van, raak je wat overtollig ballast kwijt en kun je je eigen nagels weer knippen. Ik zou meteen een afspraak maken. Krijg je intakegesprek en stellen ze een behandelplan op'. Ze keek prettig.

Ik vond het een oneerbaar voorstel...

Bart

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen