Discussie

Discussie 

‘Goh, Annie, wat kijk jij triest’, merkte ik op toen ze langs onze oprit liep. Ik stond net een paardebloem af te borstelen.

‘Ach ja, discussie met Joop. Word je niet goed van’, mopperde ze.

‘Discussie over het eten?’, vroeg ik.

‘Nee, over zijn kleding. Hij weigert een korte broek te dragen.’

‘O? Bang dat hij het koud krijgt?’

‘Nee, hij vindt dat hij lelijke benen heeft. Dat heeft hij ook, maar daarom hoef je ze niet te verstoppen? Doe jij toch ook niet Bart?’

‘Ik? O, bedankt Annie. Maar ik heb volgens Carla, die van de Porsche, woestaantrekkelijke benen.’

‘Jaja, als je het zelf maar gelooft!’

‘Maar dat jullie over zo’n onderwerp discussie hebben!’, vond ik.

‘Ja, dat krijg je dan toch? Als je zo eigenwijs bent..’

‘Maar jullie hebben toch ook wel eens een discussie?’

‘Wie, wij?’

‘Ja, jij bent toch ook niet altijd gemakkelijk? Tenminste volgens Truus…’

‘Volgens Truus? Hoezo?’

‘Nou ja, dat vertelt ze wel eens.’

Nou Annie, ik ga je meteen uit de droom helpen: Wij hebben geen discussie, maar meer een “ik weet het beter dan jij” overleg. En dat klopt ook precies.'

Kaas

Kaas

‘Hé, is de kaas op?, hoorde ik Truus vanuit de keuken met enige verbazing in haar stem vragen.

‘Als er niks meer is, dan is het op.’

‘Vreemd, ik zou toch zweren dat er gisteren nog een stukje in de kaasbak lag.’ 

Ik kreeg het gevoel dat er doordringend naar mij werd gekeken.

‘Gisteren?’

‘Ja, gisteren. Direct na onze lunch heb ik de bak met dat resterende stukje in de koelkast gelegd.’

‘Kan de koelkastdeur ook van binnen uit open, denk je?’

‘Wat is dat nou voor een vraag!’

‘Ik bedoel, stel dat je in de koelkast zit, kun je er dan ook uit?’

‘Bart, sorry hoor. Wat moet ik hiermee? Heb je je pillen wel ingenomen?’

‘Jazeker. Hoezo?’

‘Omdat je zo raar zwetst.’

‘Zwetsen? Omdat ik vraag of de koelkastdeur van binnenuit open kan?’

‘Bart, even voor de duidelijkheid: de kaas kan niet uit eigen beweging de koelkastdeur openen.’

‘Oké, dan is het probleem opgelost.’

‘Wat nou opgelost?’

‘Lijkt me simpel. Dan moet hij van iemand hulp hebben gehad.’

Bart

Knutselen

Knutselen

‘En Bart, nog iets voor Moederdag gekocht?’, vroeg Annie toen ik haar bij de super tegen het lijf liep.

‘Nee, Truus is mijn moeder niet.’

‘Ik bedoel voor je schoonmoeder?’

‘O, die. Nee, niks gekocht. Ik maak altijd zelf dingetjes. Is leuker!’

‘Jij, knutselen?’

‘O ja hoor, je hebt geen idee wat je allemaal met wasknijpers kan doen.’

‘Wasknijpers?’

‘Ja, wasknijpers. En dan bij voorkeur Holleders. Bajeskwaliteit!’

‘En wat knutsel je dan?’

‘O, van alles. Papierbinders, schilderijtjes, kapstokjes…’

‘Zo, dat wist ik niet. Hoor ik Truus nooit over!’

‘Het is één van mijn verborgen talenten. Ik heb er nog meer, maar dat blijft tussen Truus en mij.’

‘O, die heeft mijn Joop ook. Of eh… had ie. Maar je weet maar nooit met Moederdag. Dan word je verwend, toch?’

‘Maar wat heb je voor je schoonmoeder geknutseld?’

‘O, niet veel bijzonders hoor. Ik had vorige week ruzie met haar dus…’

‘Dus krijgt ze niet veel’, lachte ze.

‘Klopt, maar we gaan ook niet met lege handen.’

‘Kijk, dat is dan weer leuk. Ruzies moet je meteen goedmaken.’

‘Klopt Annie, daarom heb ik extra mijn best gedaan. Ik heb van wasknijpers een galgje gemaakt. Voor op het dressoir. Als aandenken.’

Bart

Lusje

Lusje

‘Truus, het lusje van de theedoek is stuk!’

‘Heb je er weer te hard aan getrokken?’

‘Weer?’

‘Ja, die van de handdoek was laatst ook geknapt!’

‘Dit lusje is van de theedoek, niet van de  handdoek!’

‘Een lusje is een lusje. Jij rukt ze altijd van het haakje. Heb ik al zo vaak gezegd!’

‘Kan ik mij niet herinneren, schat. Maar wat moet ik nu?’

‘In de linker keukenla ligt een knijpertje met een lusje. LINKER la!’, hoorde ik haar herhalen.

‘Ligt hij niet.’

‘Ligt hij wel!’

‘Oké, ligt hij wel.’

‘Heb je hem nou?’

‘Nee, maar dat is niet erg.’

‘Hoezo niet erg?’

‘Omdat ik al een andere oplossing heb.’

‘Verdorie Bart, je hebt de theedoek toch niet zo op het haakje gedrukt?’

‘Je bedoelt door de stof?’

‘Nee, natuurlijk niet. Waar zie je me voor aan?’

‘Nou, daarom dus. Hoe heb je het dan opgelost?’

‘Hm, simpel. Nieuwe theedoek gepakt. Daar zit wel een lusje aan.’

Bart

De mouw

De mouw

‘Wat heb jij Karin Krul nu weer op de mouw gespeld’, vroeg Truus tijdens ons tien uur koffiemomentje.

‘Niks. Ze had geen mouwen. Ze liep in een topje met twee bandjes’, verklaarde ik vol onschuld. ‘Bovendien had ik geen spelden bij me. Is trouwens wel een goed idee, Truus.’

‘Lieve schat, ze vertelt iedereen dat wij op vakantie gaan naar je neef in Canada.’

‘O, dat. Was zo maar een opmerking. Ze was weer aan het opscheppen over haar zus. Die woont blijkbaar in Zwitserland, is een steenrijke Zwitser getrouwd en hebben een bungalow in de bergen met een zogenaamde “Tiefgarage”.’

‘’Tiefgarage? Wat is een Tiefgarage?’

‘Een garage onder de woning. Dat heet daar zo.’

‘Oké, en toen dacht jij: Laat ik ook eens uitpakken met mijn niet bestaande neef uit Canada.’

‘Zoiets. Als hij zou hebben bestaan had hij vast ook een Tiefgarage gehad. Maar dan véél groter.’ 

‘Man man man, je bent weer lekker bezig. En wat ga je haar nu straks uitleggen?’

‘Wat uitleggen? Dat neef Theo is verhuisd is naar Siberië?’

‘Nee, dat je het verhaaltje hebt verzonnen. En leg haar dan meteen even uit dat ze dus niet meer onze plantjes water hoeft te geven.’

Bart

Dag van de Arbeid

Dag van de Arbeid 

‘Hoor toch eens’, merkte Truus op terwijl ze naar de radio luisterde. ‘Het is weer ene lange file richting kust.’

‘Ja, ik denk dat Pruisen plat ligt. En doorgaans betekent dat een lange rij richting kust.’ Ik ben Hagenees en ken de oerdriften van onze oosterburen.

‘Is het weer een speciale vrije dag of zo?’, vroeg ik mij af. Jij misschien iets van gehoord, Truus?’

‘Dag van de arbeid, schat. Eén mei. Hebben ze vrij.’ Ze wees naar achteren, richting oost.

‘Ah, kijk. Raar toch?’

‘Hoezo raar? Die mensen vieren feest.’

‘Onzin. Elke dag van het jaar is er wel iets.’

‘Zoals?’

‘Nou ja, dag van het brood: eten we extra brood. Dag van de muziek: luisteren we extra naar muziek. Dag van de bloemen, geven we bloemen…’ 

‘Wacht even Bart. Dag van de bloemen? Die is de dag na ons trouwen toch afgeschaft?’

‘Dag van de liefde, word de liefde extra bedre…’

‘De dag van de liefde is tegenwoordig het jaar van de liefde, Bart. En dan bovendien alleen alleen nog in schrikkeljaren.’

Ik vond dat ik erom moest lachen.

‘Hoor dan, twintig kilometer file’, riep ze.

‘Ik zei al dat ik het een raar fenomeen vind’, herhaalde ik mijn stelling.

‘Wat is er raar aan?’

‘Nou ja, op de dag van de arbeid zou je toch op zijn minst verwachten dat iedereen extra hard gaat werken?’

‘Dat gaan ze ook doen!’, wist Truus. ‘Daarom rijden ze richting kust. Weet je wel hoe zwaar het is om een kuil te graven?’

Bart

Logee (3)

‘Goh, wat gaat uw hond