Een stamboom

Een stamboom

‘Ik zag gisteren Dorien in de winkel’, vertelde Truus tijdens ons tien uur koffiemomentje. 

‘Dorien? Wie is Dorien?’, vroeg ik. Ik had geen idee. Ja, ergens diep in mijn geheugen voelde ik wat gerommel. Maar dat voel ik wel vaker. Dus dat zegt niet zoveel.

‘Ach, die ken je wel. Ze heeft een tijdje terug Mama geholpen.’

‘Je moeder geholpen? Waarmee?’

‘Met handwerken. Ze wilde indertijd onze stamboom borduren. Jij hebt toen internet nog afgezocht. Om haar en dus ook mijn familiegeschiedenis boven water te krijgen. Weet je dat niet meer?’

‘Vaag. Bleef ik toen niet ergens bij jouw overgrootvader steken?’

‘Ja, dat geloof ik wel.’

‘Kijk, de mist trekt weer wat op. Maar Dorien zegt mij nog niks.’

‘Dorien zat op het handwerkclubje waar Mama toen ook lid van was. Zij was de handwerkjuf.’

‘Hm, ik heb die stamboom nooit gezien.’

‘Hij is nooit afgemaakt want het clubje is vroegtijdig opgeheven.’

‘Laat me raden, door toedoen van je moeder?’

‘Waarom nou weer door Mama?’

‘Nou ja, ik kan me zo voorstellen dat de stamboom van schrik in een vroegtijdige herfst terecht is gekomen en er uiteindelijk geen blad meer aan de boom hing.’

Bart

 

De winkelhaak

 De winkelhaak.

'Truusje, ik weet niet of je het kan, maar er zit een gaatje in mijn trui. Die moet gemaakt.' Ik showde iets wat op een winkelhaakje leek.

'Ach nee hè. Een gat in je trui. Ik zeg zo vaak dat je niet met die trui in de garage moet prutsen. Kijk nou. Die is niet meer te maken. Man,man,man, kan dus rechtstreeks in de vuilnisbak. En je hebt hem verdorie nog geen twee maanden. En hij was nog hardstikke duur ook. Ik snap dat echt niet hoor. Kun je niet nadenken of zo? Als je gaat sleutelen dan trek je toch iets ouds aan? Er hangt een gloednieuwe overal in de schuur. Maar dat is natuurlijk weer teveel werk. Hier valt niet tegenaan te werken. Vorige maand had je nog een olievlek in je broek. Ik begrijp het niet. Echt niet! Ik zou zeggen trek hem uit en gooi maar in de kliko. Boven in de kast ligt die rode. Die is wel wat vaal maar heel. En wat moet ik doen om te verkomen dat ook die trui in de kliko verdwijnt? De garage op slot doen en de sleutel in mijn zak steken zodat ik zeker weet dat je alleen met oude kleren gaat prutsen? Nou, zeg eens?'

Ik keek haar glimlachend aan. 

'De oplossing is simpel, schatje. Als jij voortaan de deur van de vaatwasser goed dichtdrukt, dan kan ik er met mijn trui niet meer achter blijven haken.'

Bart