‘U bent er in ieder geval goed op gekleed’, stelde ik vast.
Ze keek even naar haar outfit en streek er lichtbuigend met haar behandschoende hand overheen.
‘Ja, mijn man zei nog: trek maar iets warms aan. En toen kwam hij met dit pak.’
‘O? Is het van uw man. Hij heeft dezelfde maat?’
‘Nou ja, niet helemaal natuurlijk. Bij hem mist de borstpartij maar met een beetje gezamenlijk proppen is dat prima gelukt.’
‘Kijk, met wat creativiteit kom je een heel eind.’
‘Ja Bart. Zo is dat.’
‘Maar jij ook aan de boodschap?’
‘Jazeker, ik kreeg vanochtend een lijstje in mijn handen gedrukt en met een kusje in mijn nek de sneeuw ingejaagd.’
‘Maar heb jij het niet erg koud met dat dunne jack?’
‘Nee hoor, ik ben er één van Johan de Witt’, lachte ik. ‘En dan: ik wil niet het risico lopen dat Truus uitglijdt en iets breekt.’
‘Dat vond mijn man ook. Hij heeft me flink gewaarschuwd om goed op te letten.’
‘Maar hij kon het boodschappenklusje niet van u overnemen?’
‘Nee, dat ging niet. Met geen mogelijkheid. Hij heeft namelijk maar één zo’n pak.’
Bart
