Een dingetje
‘Wat is er dan?’
‘Ja, kom nou maar hier. Ik moet even iets.’
‘Kan dat niet straks? Ik ben nu druk.’
‘Nee, dat moet nu.’
‘Wat is er dan?’
‘O, niks bijzonders. Ik moet even kijken.’
‘Wat moet je kijken dan? Je doet altijd zo cryptisch.’
‘Mijn vraag is niet cryptisch. Ik vraag gewoon of je even hier wil komen staan.’
‘En dan?’
‘Dan kijk ik even.’
Ik werd nu nijdig en dan word ik eigenwijs.
‘Ik wil eerst weten waarom.’
‘Dat zeg ik niet.’
‘Waarom niet?’
‘Omdat ik dat niet zeg.’
‘Nu ben je net je moeder.’
‘En jij je vader. Ook zo’n eigenwijs stuk vreten.’
‘Mijn vader was niet eigenwijs.’
‘Nee, hij wist alleen alles beter. En nu ben ik er klaar mee Bart. Hier komen!’
Ze wees strak met haar vinger.
Ik slaakte een diepe zucht en moest aan het trouwboekje denken. “De man is de baas in huis”
‘Draai je eens om?’, vroeg ze nadat ik op de aangewezen plek was geland.
‘En nou zeggen!’
‘Wacht even.’ Ze pakte een schaartje en knipte iets.
‘Er hing een draad los van je polo.’
‘En daarom dit hele circus?’
‘Ja, ik ken jou. Als ik het had gezegd, dan was je eraan gaan trekken. Had je net zoals met die vorige ook nu weer met een halve polo gelopen.’
Bart
