Zaklamp
Een stem waar ik altijd de rillingen van krijg en automatisch het slechtste in mij naar boven haalt.
‘Wat is er, Karin?’ vroeg ik zo kort mogelijk af.
‘Of je worst lust’, lachte ze.
‘Jawel, maar niet van de Super, ik ga liever naar de Appie.’
‘Zijn ze daar goedkoper?’
‘Nee, maar daar kan ik probleemloos afrekenen.’
‘Dat kan bij ons ook hoor. Wij hebben ook een zelfscan.’
‘Ja, heb ik gemerkt. Je kunt onmogelijk ongezien dat zelfscan-laantje inschuiven.’
‘Hoe bedoel je?’
‘Jullie van de kassa kunnen elke klant in de gaten houden. En er zijn caissières…
‘Wist je trouwens al dat ik vanaf januari vijf dagen per week bij de super achter de kassa zit?’, vroeg ze.
‘Was het op het nieuws?’ Gebrek aan personeel?’
‘Nee joh, het wordt er steeds drukker. En aangezien ik een ervaren caissière ben… Die moet je tegenwoordig met een zaklamp zoeken.’
‘Verkopen ze geen batterijen bij jouw Super?’
‘Jawel? Hoezo?’
‘Omdat de batterij van die zaklamp wel heel snel leeg geweest moet zijn.’
Bart
