Rianne

Rianne

‘Rianne is ook weer op bezoek’, stelde ik na een korte straatinspectie vast.

‘Wie?’

‘Rianne. schoondochter van die grijze duif van het begin van de straat.’

‘Ken je die dan?’, vroeg Truus.

‘Of ik Rianne ken? Natuurlijk ken ik Rianne.’

‘Waarvan dan?’ 

‘Zij was ooit de schoondochter van Marius.’

‘Marius?’

‘Ja, ach, die moet jij ook kennen’, vond ik.

‘Ken ik niet hoor.’

‘Dat is raar. Ken je je moeder nog wel?’

‘Bart, zwam niet.’

‘Wie is Marius.’

‘Marius is de man van eh.. hoe heet ze ook alweer…. Zo’n roodharig type. Beetje ordinair.’

‘Waar woont die dan?’

‘Geen idee. Vroeger woonden ze in Rotterdam.’

‘Ja, vroeger. Het gaat om nu!’

Ze raakte geïrriteerd. Dat merk ik altijd aan haar stem.

‘Ik ben de weg kwijt. Geen idee waar je nu in je verhaal zit’, riep ze.

‘Dat weet ik nu ook niet meer, ben even verdwaald’, bekende ik. 

‘En hoe nu verder?’, vroeg ze.

‘Hm, ik denk dat je het beste zelf even naar Rianne gaat om te informeren. Trouwens, je bent te laat: ze rijdt net weg.

Bart

Schoonmaak

Schoonmaak

‘Hé Joop, aan de wandel?’, riep ik naar onze passerende buurtgenoot. Ik stond te vegen.

‘Ja, Annie moet schoonmaken en dan loop ik graag een straatje om’, lachte hij terwijl hij bij onze oprit stopte. 

‘Dus jij laat je zomaar je huis uitgooien?’

‘Er is geen sprake van enig gooien hoor, want ik ga geheel vrijwillig. Ik loop niet veel maar áls ik loop, schijn ik enorm in de weg te lopen.’

‘Kijk, dat herken ik wel. Ik heb ook zo’n Miep die de stofzuiger als bulldozer gebruikt en mij naar buiten duwt.’

‘We hebben het slecht Bart.’

‘Klopt Joop. Mijn vader overkwam dat niet. Die bleef op zijn stoel zitten’, lachte ik. 

‘Standvastig mannetje die vader van jou. Nee ik lijk erg op mijn vader. Beetje onderdanig.’

‘Ligt aan de direct leidinggevende Joop.’ 

‘Annie is wat dat betreft een echte kenau. Zij heeft bij ons de broek aan.’

‘O kijk, daar hebben we Mieke van Someren. 

‘Mogguh Mieke, welkom bij de klaagmuur. Ook aan de wandel?’, vroeg ik.

‘Ja, Richard heeft me eruit gegooid!’

‘Dat meen je’, riep ik ontzet.

‘Ja, hij moet schoonmaken en dan loop ik volgens hem altijd vreselijk in de weg.’

Bart