Spek

Spek

‘Dus als ik het goed heb begrepen, dan wordt de rummikub uitgesteld vanwege de buurtkerstborrel’, vatte Truus samen. Ze zat met Annie van der Heuvel aan de eetkamertafel. Ik lag diep weggedoken op de bank. Buiten zicht.

‘Juist, Truus. Zeg Bart, als jij dan…’ 

Ik wist het, ik kon het op afstand ruiken. Die buurttrut kwam niet voor niks. Ik moest hoe dan ook met de “gezelligheid” worden meegesleurd en het liefst met een rugzak vol bijkomende klusjes. 

‘Ik ben dan op vakantie’, blaatte ik vanuit het controlecentrum. Ze reageerde niet.

‘Als jij dan samen met Joop de drankinkoop regelt…’

‘Kan Joop dat niet alleen dan?’

‘Bart, je moet mijn Joop nooit alleen met drank bezig laten zijn. Ken je dat? “De kat op het spek binden”?’

‘Dus omdat je de kat geen spek gunt, moet ik aan de bak. Dierenbeul!’ Ik vond dat ik er ook iets over mocht roepen.

‘En hoe gaat het dan met de financiën?’, vroeg Truus. ‘Met het halen van de drank, bedoel ik’

‘O, geen punt Carla gaat ook mee.’

‘Carla?’

‘Ja, van de Porsche. Dat is toch de penningmeester?’

Ah, Carla, misschien wordt het dan toch gezellig, bedacht ik mij.

‘Dan is het te hopen dat ze voldoende spek aan boord heeft’, lachte Truus. 

‘Die vat ik niet’, riep Annie. 

‘Nou ja, daar moeten dan wel twee katers op worden vastgeknoopt.’

Bart