Een bezem

Een bezem

Ik ondervind dagelijks dat de bezemstelen van tegenwoordig niet meer aan mijn hoge kwaliteitseisen voldoen. Ze zijn slap, vaak van plastic en zeker niet meer beleunbaar. Onlangs heb ik uit pure frustratie weer een nieuwe gekocht maar ook die voldeed niet. 

Dit exemplaar was van een soort kunsthout: glad en bikkelhard. Zelfs zo hard dat ik op de plek waar je zo’n borstel normaal gesproken verankerd, er geen spijker in kreeg.

Na twee veegstreken lag hij er dan ook al af en bevond de steel zich vervolgens in stukken in onze 240 liter kliko.

'Misschien ligt het aan jou!’, klonk de oplossing van Truus. Alsof ik niet met een bezem om zou kunnen gaan. Valt mij wel eens op dat vrouwen altijd als eerste voor dit soort enthousiaste aanmoedigingen kiezen.

‘Hoezo aan mij?’

‘Je bent te ongeduldig. Valt mij wel vaker op.’ 

‘Dat slaat nergens op, Truus. Ik ben één en al geduld.’

‘Oké, als dat zo is dan vraag ik mij af waarom je niet gewoon met een stoffer en blik aan de gang gaat. Duurt iets langer, maar scheelt een hoop geld en mij een enorme bak gezeur.’

Bart