Vive la France serie 2023-4

‘Ah, u vertrekt alweer?', vroeg onze bemoeizuchtige buurman.

'Ja, we zijn op doorreis. Bart, denk je aan het neuswiel!', riep ze veelbetekenend.

'Ja, ik heb hem net gesnoten.' 

'Uw man is een echte grapjas', vond de buurman. 'Moet toch een genot zijn om met zo'n man te mogen kamperen.'

'Breek me de bek niet los. Het is een aaneenschakeling van genot: Ik ben er namelijk ook nog mee getrouwd!'

'Dan bent u vast een gelukkig mens.'

'Enorm. Bart, het krukje moet als laatste. Hoe vaak moet ik dat nog zeggen? Het matje moet eerst, dan het krukje op het matje zetten!'

'Volgens mij is dat niet helemaal de volgorde', ging hij verder.

'Hoe bedoelt u?', vroeg Truus.

'Nou ja, het matje ligt nu onder jullie krukje. Dan moet je toch eerst dat krukje...'

'Krukje staat in de caravan!', onderbrak ik hem.

'Oké schat. Dan nu de mover erop?', vroeg ze.

'Yep, doe maar!', riep ik  terug.

'O? Doen jullie eerst de mover erop? Wij draaien altijd eerst de pootjes er onderuit!'

'Wij niet', riep ik.

'Hoeft natuurlijk ook niet', lachte hij. 'Het is wat je gewend bent.'

'Zo is dat', voegde Truus eraan toe.

'Waar gaat de reis nu naar toe?', vroeg hij.

'Naar onze eindbestemming.'

'O, kijk, en waar is dat zo ongeveer?', wilde hij weten.

'O, ergens in het zuiden. Heb je de mover er opgezet?', vroeg ik.

'Ja hoor, je kunt de auto ervoor zetten.'

Na enig "gemove" stonden we klaar voor vertrek. 

'Wij zoeken ook nog een mooie camping in het zuiden. Is die camping wat?', wilde hij bij het afscheid weten.

'Ja, een geweldige vier sterrencamping met zwembad en restaurant.'

'O, kijk, precies wat wij zoeken. Wacht even dan schrijf ik het  op!' 

'Dat is niet nodig hoor. Er zijn daar een kleine drieduizend campings. Die van ons is speciaal voor caravans. Je hebt hem vast zo gevonden. Succes!'

Ik gaf gas en hobbelde tevreden de camping af.

Bart

Duur

‘Goh, wat is die benzine toch duur’, riep een dame ontzet toen ze, terwijl ze de slurf in de tank had hangen, naar de prijs op de pomp keek. Ik verrichte op dat moment dezelfde handeling en vond dat ze wel een punt had. Ik zei het tegen haar. 

‘U heeft wel een punt.’

‘Waar?’

‘Een punt. U heeft gelijk. Dat bedoelde ik.’

‘O, ik schrok al. Ik dacht dacht dat u op een beschadiging doelde. Dan ontstaat er vanavond oorlog.’

‘En dan wordt de literprijs nog hoger!’, lachte ik.

‘Ik bedoel met mijn man. Die is met meerdere liefjes getrouwd. En ik ben de minst populaire. Goh, ik zit inmiddels al op honderd euro.’

‘Ik keek. O, ik nog maar op zestig. Is uw man zo zuinig op zijn auto?’

‘Ja, het is geen heilige koe maar voor hem een testosteron-bom. En die kan enorm ontploffen’, lachte ze. 

‘Dat had ik vroeger met mijn vader. Die schoot ook altijd door. Die had in de garage vloerbedekking op de vloer en een schemerlampje aan de muur. Anders was de auto zo eenzaam.’

‘Wij hebben parket in de garage’, lachte ze.

‘Kijk, baas boven baas.’

‘Nou ja, ergens snap ik hem wel. De auto is hagelnieuw en was ook hartstikke duur’, vertelde ze.

‘Nét zoals de benzine. Nieuw en hartstikke duur. En vóórdat je het weet heb je een flinke deuk te pakken.’

‘Een flinke deuk?’, vroeg ze verontrust.

‘Ja, niet in de auto maar in je portemonnee.’

Bart