‘Hoi Bart, lekker bezig?’, vroeg de langslopende Carla-van-de-Porsche. Ik stond op de oprit het grint te inspecteren.
‘Morgen Carla, aan de wandel?’
‘Ja, ik loop even naar mijn moeder. Koffie leuten.’
‘Ah, gezellig.’
‘Gaat het goed met je moeder?’
‘Ja, prima. Te goed eigenlijk. Ze wil met haar vriend een dagje mijn Porsche lenen en dat ga ik nu uit haar hoofd praten.’
‘Je moeder in een Porsche?’
‘Ja, dat heeft ze zich zo bedacht. Dagje Scheveningen. En dan met open dak over de boulevard paraderen.’
‘Goh, wat leuk. Hoe oud is ze inmiddels?’
‘Mag ik niet zeggen, maar er wordt gefluisterd dat ze vierentachtig is.’
‘En dan nog ambities om in zo’n auto te rijden?’
‘Ja, eigenlijk moet ik trots zijn, maar het is te gevaarlijk. Ze gebruikt het gaspedaal als aan-en-uit-knop. Ze kent geen middenweg.’
‘Ja, dat is inderdaad link’, zei ik. ‘Ik herken dat van mijn schoonmoeder.’
‘Heeft zij nog een rijbewijs?’
‘Nee, nooit gehad. Wel een vliegbrevet.’
‘Dat meen je niet!’
‘Ja, maar die gaat ze inleveren.’
‘O? Waar vloog ze mee dan?’
‘Met mijn nieuwe bezem. Die ligt nu aan stukken op de schroot.’
Bart
