De bel

   

‘Voordat ik het vergeet, jij bent vanochtend toch thuis?’, vroeg Truus terwijl ze haar jas aantrok en haar hand ophield voor de aanpak van de autosleutels die ik uit mijn zak had gevist.

‘Ja, hoezo?’

‘Marian komt straks de stofschaar ophalen. Ligt op de tafel in mijn naaikamertje.’

‘Marian? Wie is dat?’

‘Van Rolf, de autoverkoper van verderop. Zij werkte bij de NS.’

‘O, je bedoelt die bij de stationsomroep zat?’

‘Juist Bartje, die bedoel ik.’

‘Zal vast pas vanmiddag komen’, veronderstelde ik.

‘Hoezo vanmiddag?’

‘Ik denk vanwege vertraging. Ik zal zo even luisteren.’

‘Hoezo luisteren?’

‘Gaat ze vast omroepen’, grapte ik.

‘Ze was geen omroepster, ze assisteerde.’

‘Maakt voor de vertraging niks uit!’

‘Zwamneus. Kusje.’ Ze boog zich voorover en met een “pas op met oversteken” vertrok ze.

Toen ze aan het begin van de middag terugkeerde en we de schoonmoederbelevenis hadden doorgesproken informeerde ze nog even naar mijn ochtendervaring.

‘Is Marian nog geweest?’

‘Jazeker, was erg leerzaam’, vond ik.

‘Hoezo?’

‘Ik weet nu wat ze, na vier keer professioneel aanbellen, bij de omroepafdeling van de NS uitvoerde.’

‘O? Vertel?’

‘Ze mocht op de “Ding-Dong knop” duwen.’

Bart

Drempels 2

‘Moggûh Bart’, hoorde ik een bekende stem achter mij: straatgenote Carla van de Porsche. Ik draaide mij om. 

‘Goede morgen morgen Carla. Ook aan de boodschap?’, vroeg ik al wijzend op haar deels gevulde boodschappenkar. ‘Ja, ik krijg visite dus moet ik wel.’

‘Maar niet bij de Super?’

‘Nee, die trut van Krul (buurtroddelaarster) zit vandaag achter de kassa en die moet ik even niet zien.’

‘O? Vertel? Heeft ze over jou geroddeld?’

‘Wat heet. Iemand in onze straat heeft bij de gemeente gevraagd of er verkeersdrempels kunnen komen. En daar heb ik met succes bezwaar tegen gemaakt.’

‘O? Wist ik niet!’, jokte ik.

‘Ja, mijn auto kan er niet over. Hij is te laag.’

‘Dat zou maar zo kunnen, Carla. Die van jou hangt bijna op de keien.’

‘Maar goed, ik heb dus bezwaar gemaakt en kreeg vervolgens de hele buurt over mij heen.’

‘De hele buurt?’

‘Nou ja, ik heb het vermoeden dat het van onze Karin Krul kwam.’

‘Wat heeft ze gezegd dan?’

‘Gezegd? Ze heeft een folder van een John Deer in mijn brievenbus gegooid.’

‘Wat is dat? Een John Deer?’

‘Dat is een tractor. En weet je wie er op die folder achter het stuur zat?’

‘Onze minister van landbouw? Femke Wiersma?’

‘O, dat had ik qua uiterlijk nog wel kunnen waarderen. Maar een foto van Caroline van der Plas ging me toch echt te ver.’

Bart