‘Ja. Ik heb nu eenmaal kalknagels en ik kan er zelf niet goed bij. En Joop kan niet goed op de knieën. Die zijn versleten.’
‘Vind je het gek?’, mompelde ik.
‘Wat bedoel je Bart?’
‘Nou ja, als hij elke keer voor jou op de knieën moet…’
‘Voor mij hoeft hij nooit op de knieën.’
‘Behalve die ene keer dan. Dat hij je ten huwelijk vroeg’, lachte ik.
‘Zelfs toen niet.’
‘O? Vertel?’, nodigde ik haar al slurpend uit.
‘Joop had geen keus.’
‘Wat vertel je me nou? Moesten jullie trouwen?’, vroeg Truus.
‘Ja, maar dat was niet vanwege zijn versleten knieën. Ik was gewoon zwanger.’
Bart
