Eigenlijk zou ik nu moeten vragen of er “iets was”, maar ik besloot dat tijdens het thee-moment te doen.
‘Goh’, begon ik, ‘je ziet er uitgepierd uit. Druk geweest?’
Ik schatte in dat ik nu een waterval aan afgewerkte huishoudelijke klusjes zou moeten aanhoren, maar ze beperkte zich tot een simpel “Ja”.
‘Ik kan het zien’, zei ik liefdevol.
‘O, is het je wel opgevallen dat ik druk was?’ Het klonk licht cynisch.
‘Natuurlijk schat. Hoezo?’
‘Nou ja, je was heel erg druk met spelletjes op je tablet.’
‘Nee hoor, ik heb het allemaal gezien. Je was echt druk.’
‘Je had ook wel mogen helpen hoor’, mopperde ze.
‘Dan had je dat moeten vragen’, antwoordde ik terwijl ik plagerig in haar been kneep. ‘Wat had ik trouwens kunnen doen dan? Ik ben volgens jou een absolute klungel in huishoudelijk werk.’
‘Je had mooi de buitenkant van de ramen kunnen lappen.’
Ik keek naar het raam.
‘O, maar je hebt toch hulp gehad?’
‘Hoezo hulp?’
‘Kijk maar eens goed: een hulpvaardige meeuw heeft net zijn handtekening op zijn werkje gezet.’
Bart
