Vive la France serie 2023-43

‘Mijn God, wat maken de buren 's nachts toch een herrie', mopperde ik nadat ik op aarde was teruggekeerd.

'Ik heb niks gehoord', zei Truus. 'Maar jij hoort altijd wel iets. Dat heeft jouw type.' Ze kneep in mijn bovenbeen.

'Volgens mij komt het van hun pot. Dat er iets mis mee is. Ik zal het eens vragen.'

'Je doet je best maar.'

'Hebben jullie soms een probleem?', vroeg ik wat later. Ze zaten nog aan het ontbijt.

'Hoezo een probleem?', vroeg de mannelijke helft terwijl hij iets van een croissant in zijn mond stak.

'Nou, ik hoor jullie 's nachts altijd zo mopperen. En het geluid komt uit jullie toilet.'

'Hahaha, klopt. We hebben een Dometic toilet. En die heeft een schuif. En dat ding gaat zo stroef....', legde hij uit.

'Wim moet mij dan altijd helpen. Ik krijg hem niet open of dichtgeschoven.'

'Wim heeft er trouwens zelf ook moeite mee', lachte hij.

'Wij hebben ook zo'n Dometic-ding.', zei ik. 'Maar ik heb er speciale zalf bij. Even op het rubber smeren en klaar! Kun je de klep met één vinger dichtschuiven.'

'O, geweldig buurman. Mogen wij een kliedertje lenen?', vroeg de "zij".

'Nou lenen is geen optie. Ik geef een kliedertje cadeau. Ik haal het even.'

De nacht daarop werden wij beide wakker van een flinke schreeuw gevolgd door gevloek en getier.

'Je zalfje heeft niks gedaan", gaapte Truus.

'Toch is het een fijn zalfje", gaapte ik terug.

'Nou, het heeft niet veel geholpen hè, dat zalfje van Bart', merkte Truus op toen ze de buurvrouw bij het toilet tegenkwam.

'Niet geholpen? Het is echt geweldig spul.'

'Maar wij hoorde jouw man vannacht toch behoorlijk tekeer gaan.' 

'Klopt. Maar dat kwam omdat de schuif nu heel licht gaat en met de minste geringste duw sluit.

'O? En wat was dan het probleem?'

'Hij schoof hem dicht terwijl hij nog op de pot zat. Zijn persoonlijke eigendommen hingen er nog in.'

Bart

Sokken

‘Er zit een gaatje in je sok’, merkte Truus op.

‘Is maar klein’, stelde ik vast.

‘Het is wel een gat. Dat kan zo niet.’

‘Ik zou niet weten waarom niet.’

‘Omdat het armoedig staat.’

‘Schat negenennegentig procent van mijn voet is nog afgedekt. Bovendien vertoeft mijn voet óf in een schoen óf in een pantoffel.’

‘We gaan niet met een gat lopen. Je trek hem uit.’ Ze klonk heel streng.

‘En als ik weiger?’, riep ik balorig.

‘Dan heb je straf.’

‘Straf?’

‘Bart, zwam niet. Trek die sok uit en gooi hem weg.’

‘Wat doe ik dan met die andere sok?’

‘Ook weggooien. Of wil je ze inlijsten?’

‘De rechtersok is nog goed. Die bewaar ik.’

‘Hoezo bewaren? Voor later of zo?’

‘Nee, maar mocht er ooit een rechtersok sneuvelen, dan heb ik er nog één.’

Ik hoorde haar zuchten.

‘Wat zucht je nou?’

‘Ik krijg een punthoofd van jou.’

‘Hm, wees maar blij met een punt. Als je er een gaatje in zou krijgen weet ik inmiddels hoe het afloopt.’

Bart