Het cadeau
‘Moet je plassen?’
‘Ik ben bezig met een lijstje voor kerst.’
‘Ja? En? Je hebt hulp nodig?’
‘Ja, verzin eens iets voor Mama. Iets leuks.’
‘Hoe leuk moet het worden?’ Ik probeerde niet te enthousiast te klinken, want ik zag een overvloed aan mogelijkheden.
‘En geen flauwe dingen zoals vuurwerk, lullige columns of iets dergelijks.’
Mijn enthousiasme slonk abrupt met dik negentig procent.
‘Iets met bloemen of zo?’, hoorde ik de overkant voorstellen.
‘Distels zijn er niet in de winter, Truus.’
‘Vervelende vent! Je regelt maar iets.’
Ze klonk boos en dan is het oppassen geblazen.
Ik besloot even goed na te denken. Een kerstcadeautje voor mijn schoonmoeder. Een vakantie naar Timboektoe was niet haalbaar, dat kon ook van mijn “overvloedslijstje” af. Tja…
‘Heb je al iets?’, vroeg Truus bij de tweede bak koffie.
‘Ja, ik dacht zelf aan iets van een tijdelijk gebiedsverbod, maar dat krijgen we op deze korte termijn niet meer voor elkaar.’
‘Ik zou niet weten waarom niet’, riep Truus nèt iets te enthousiast.
‘Is dat een goed idee dan?’, vroeg ik verbaasd.
‘Ja hoor, daar is ze vast heel blij mee. Kan ze lekker rustig met haar dochter kerst vieren.’
Bart
