Blauwe maandag
‘O, ik ben iets te vroeg voor ons tien uur koffiemomentje. En toen dacht ik, laat ik eens even kijken hoe het ervoor staat.’
‘Wat ervoor staat?’, vroeg ze terwijl ze de kopjes op tafel zette. ‘Koffie.’
‘Ze hebben het over blauwe maandag. Dat zou het nu moeten zijn, maar ik kan niks ontdekken.’
‘Nou ja, het weer is wel deprimerend’, vond ze.
‘Ach, het zal. Maar ik voel me toppie. Even gezellig met mijn echtgenote aan tafel een koekje soppen. Wat wil een mens nog meer?’
‘Over koekjes gesproken. Was het gisteravond al blauwe maandag?’
‘Eén koekje, Truus. Heb je ze geteld of zo?’
‘Ik ben met een koekjesmonster getrouwd, snap je?’
‘Ik heb het gevoel dat we een lekker dagje gaan meemaken, schatje’, zei ik terwijl ik zacht in haar hand kneep. ‘Niks “blue monday”.
En weet je, Truus. We gaan straks lekker de tafel dekken, gezellig lunchen en vanmiddag kunnen we misschien wel een leuke film kijken. Is deze deprimerende dag zo voorbij.’
‘Lunchen is prima, maar film kijken gaat niet lukken.’
‘Hoezo? Moet je wat?’, vroeg ik.
‘Ja, Mama komt vanmiddag.’
Bart
