‘Als voetganger tel je tegenwoordig niet meer mee’, merkte ik op toen ik terugkeerde van een boodschap en nog steeds boos de boodschappentas op het aanrecht kwakte.
‘Is er iets gebeurd dan?’, vroeg de toesnellende Truus ongerust.
‘Of er iets is gebeurd? Dat is nog zacht uitgedrukt. Ik werd compleet van de sokken gereden door die idioot van hierachter.’
‘Idioot van hierachter? Wie is dat?’
‘O ja, er wonen meer idioten. Door die Noor, Knud Knudsen. Die met dat blonde ding hokt.’
‘Die heet geen Knud Knudsen, maar Per. Achternaam ken ik niet. Wat deed hij dan?’
‘Net op het moment dat ik over wilde steken kwam hij op zijn IKEA-fiets de bocht om. En in plaats van remmen, trapte hij nog een keer extra. Ik zou zo tegen de grond gaan.’
‘Maar dat ging je niet?’
‘Nee, omdat mijn reactievermogen boven gemiddeld is. Jij was omver gereden.’
‘Hallo, met mijn reactievermogen is niks mis hoor. En, IKEA-fiets Het is een Noor, geen Zweed.’
‘Dat zegt niks. Wij rijden met zo’n Zweedse auto en zijn ook Nederlanders.’
‘En wat wil je nu doen?’, vroeg ze. ‘Eerst koffie? Of ga je nu meteen verhaal halen?’
‘Verhaal halen?
‘Ja, hem uitleggen dat hij zich als weggebruiker beter moet gedragen.’
‘Dat heeft weinig zin.’
‘Natuurlijk wel. Je hoeft niet alles te pikken!’
Ze klonk strijdvaardig.
‘Ik spreek geen Noors, Truus. Maar ik heb het al opgelost.’
‘Opgelost? Hoe dan?’
‘Ik heb hem ter plaatse uitgemaakt voor rotte Hollandse kabeljouw.’
‘Lekker dan, en dat verstond hij?’
‘Dat denk ik wel want hij stak ter bevestiging zijn middelvinger op.’
Bart


































