De droom

De droom

‘Je lag te dromen’, fluisterde Truus in mijn oor nadat ze mij had wakker geschud.

‘Ja, klopt’, bevestigde ik nadat ik mijn tong uit het nachthok had getrokken en onder controle had gebracht.

‘Je ging nogal tekeer.’

‘Ja, dat moest ook wel!’

‘Werd je achtervolgt?’

‘Nee want ik droom niet meer over je moeder.’

‘Wat was er dan?’

‘Inbrekers in de garage.’

‘In de garage?’

‘Ja. Ze waren van plan om onze fietsen te jatten.’

‘Kijk, gelukkig heb ik dan een stoere vent naast mij liggen.’ Ze kneep in mijn bovenarm.

‘Stelletje schooiers’, mompelde ik.

‘Kon je ze tegenhouden?’

‘Ik flikkerde van de trap.’

‘Vandaar dat je schreeuwde’, grinnikte ze.’

‘Wat dacht jij dan. Weet je hoe zeer dat doet?’

‘Gelukkig was het maar een droom, ga maar weer lekker slapen.’ Ze streek door mijn haar.

‘Slapen? Om de dooie dood niet. Ik ga naar de garage. Ik denk echt dat ze zijn gejat.’

‘Bart, het was toch een droom?’

‘Ik baal als een stekker’, gaapte ik.

‘Balen?’

‘Ja, als je mij gewoon had laten slapen had ik ze kunnen pakken. Nu ben ik vast te laat.’

Bart

Doof

Doof

‘Bart, misschien moet je binnenkort je oren weer eens laten testen.’

We zaten net aan het ontbijt en dan moet je bij mij niet met zulke boodschappen aankomen. 

‘Mijn oren testen? Of ze nog goed vastzitten?’, vroeg ik op onnozele toon. ‘Ik ben niet doof!’

‘Dan verdenk ik je ervan dat je mij met opzet niet hoort oftewel selectief doof bent.’

‘Hoe kom je daarbij?’

‘Dan ben je dus doof’, concludeerde ze. 

‘Wat bedoel je nou?’, vroeg ik geïrriteerd.

‘Dat is toch duidelijk?’, riep de overkant.

‘Truus, het ene moment vind je dat ik mijn oren moet testen op doofheid om vervolgens op voorhand al te tetteren dat het de Oostindische variant betreft.’

‘Ja, jij vindt dat je niet doof bent dus stel ik vast dat je selectief bent in het bedienen van je gehoororganen.’

‘Sorry Truus, ik ben net wakker.’

‘Gisteravond ook?’

‘Hoezo?’

‘Ik heb drie keer aangegeven dat ik zin had.’

‘Zin had? Dat heb ik helemaal niet gehoord.’ 

‘Nee, dove, daarom heb ik het stuk appeltaart zelf maar opgegeten.’

Bart