Trek

Trek

‘Heb je al trek?’, hoorde ik Truus vanuit de keuken vragen.

‘Trek? Hoe bedoel je?’

‘Of je maag rammelt!’

‘Ik hoor niks’, zei ik.

‘Kun je ook niet horen’, klonk de conclusie.

‘Hoezo niet?’

‘Een vetlaag is net een geluidswal. Ik vraag of je honger hebt!’

‘Volgens mijn moeder kunnen wij geen honger hebben. Dus…’

‘Dus wat?’

‘Dus heb ik geen honger.’

‘Mooi. Ik ook niet.’

‘Maar ik heb wel zin in iets.’

‘Ja, wat wil je nou? Wees eens duidelijk!!’

‘Ik lust wel een gebakken eitje. Met plakjes kaas, ham, bovenop een tweetal boterhammen. En dat alles geserveerd met een beker melk.’ 

‘Eieren zijn op, ham is op, en de kaas heb je gisteravond in blokjes gesneden. Dus…’

‘Wat “dus”?’

‘Dus, verzin iets anders.’

‘Hm, misschien heb ik dan toch wel trek!’

Bart

Het hulpje

Het hulpje

‘Bart, kun je me even helpen? Ik krijg het deksel er niet af.’ Ze stond in de keuken met een glazen pot in haar hand. 

In de kamer zat mijn schoonmoeder die meende hier op in te moeten gaan door een tactische vraag te stellen. 

‘Kun je dat wel, Bart?’

Ik besloot geen antwoord te geven en het deksel met een zwaar aangezette kreun van de pot te draaien.

‘Bart is zó handig Mam. Die kan dat echt wel.’

‘Jaja’, klonk de kamer vol ongeloof.

‘O schat, wacht even. Kun je ook nog dit blikje losmaken?’ Ik kreeg een blikje tomatenpuree in mijn handen gedrukt. 

‘Dat deksel kun je er zo aftrekken. Lipje hoog en trekken’, riep het orakel. 

‘O, ik hoor net dat je moeder het ook kan’, sneerde ik.

‘Niks ervan Bartje. Je bent mijn ultieme keukenhulpje’, lachte Truus. ‘Jij gaat mij helpen.’

‘Hm, ik heb mijn keukenhulpjes in de keuken hangen’, zeurde mijn schoonmoeder. ‘Maar misschien kun je dat ook met Bart. Hang je hem tussen de pannenlapjes en de deegroller aan het rekje. Heb je hem altijd voor het grijpen.’

Bart