Een stamboom
‘Dorien? Wie is Dorien?’, vroeg ik. Ik had geen idee. Ja, ergens diep in mijn geheugen voelde ik wat gerommel. Maar dat voel ik wel vaker. Dus dat zegt niet zoveel.
‘Ach, die ken je wel. Ze heeft een tijdje terug Mama geholpen.’
‘Je moeder geholpen? Waarmee?’
‘Met handwerken. Ze wilde indertijd onze stamboom borduren. Jij hebt toen internet nog afgezocht. Om haar en dus ook mijn familiegeschiedenis boven water te krijgen. Weet je dat niet meer?’
‘Vaag. Bleef ik toen niet ergens bij jouw overgrootvader steken?’
‘Ja, dat geloof ik wel.’
‘Kijk, de mist trekt weer wat op. Maar Dorien zegt mij nog niks.’
‘Dorien zat op het handwerkclubje waar Mama toen ook lid van was. Zij was de handwerkjuf.’
‘Hm, ik heb die stamboom nooit gezien.’
‘Hij is nooit afgemaakt want het clubje is vroegtijdig opgeheven.’
‘Laat me raden, door toedoen van je moeder?’
‘Waarom nou weer door Mama?’
‘Nou ja, ik kan me zo voorstellen dat de stamboom van schrik in een vroegtijdige herfst terecht is gekomen en er uiteindelijk geen blad meer aan de boom hing.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten