Reclame
‘Ik ook, maar niet naar de K reclame. Ik hoor vijftig keer op een dag dat kind roepen “ik heb ook vakantie”, krijg zeker zoveel die zielige hond van de dierenbescherming op mijn netvlies gedrukt en dan heb ik het nog niet eens over dat klote pensioenpotje wat ze maar niet gevuld krijgen. Ben er helemaal klaar mee.’
‘Geef mij de afstandsbediening eens!’, riep ze nijdig.
‘Eerst moet die reclame voorbij zijn.’
Ze stond op, graaide hem voor mijn neus van tafel en zette hem weer op haar zender.
‘Kijk, dit bedoel ik nou. Weer dat kind met die zakkenvullende papa.’
‘Dat heet reclame, Bart. En met de opbrengst van die reclame betalen ze de programma’s op TV.’
‘Nou, en wat voor een programma’s’, mopperde ik mij al ergerend door.
‘Je moet eens wat minder mopperen’, vond ze. ‘Jij hebt toch ook enthousiast naar De slimste Mens gekeken?’
‘O, en nu moet ik dat reclame-kind en die vader dankbaar zijn omdat ze dat programma mogelijk hebben gemaakt? Bovendien is het gestopt.’
‘Het is niet gestopt. Philip en Maarten zijn gestopt. Herman neemt het nu over.’
‘En wie gaat nu de tegenhangende mopperkont worden?’
‘Weten ze nog niet. Misschien iets voor jou?’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten