‘De bel gaaaat!!!’, hoorde ik Truus ergens vanuit de catacomben roepen. Ze riep zo hard dat ze de bel overstemde. Ik liep dus op aandringen naar de voordeur en ontdekte Karin Krul met een klembord in haar hand.
‘We doen nergens aan mee!’, riep ik vanuit de gang. Ze wees naar de deur en ik zag dat ze haar roddelklep bewoog. Ik moest enorm zuchten.
‘Hoi Bart’, riep ze toen ik de deur bewust op een kier hield. ‘Ik ben bezig met een enquete van mijn werk. Van de Super. Wil je meedoen?’
‘Wat denk jezelf?’, vroeg ik.
‘Is aan jou.’
‘Ik ben al bij Annie Heuvel geweest, maar die deed niet mee. Raar hè? Annie is bang voor haar privacy. Dat haar antwoorden worden misbruikt. Maar daar is geen sprake van.’
‘Er is bijvoorbeeld ook een vraag bij welk toiletpapier ze het liefst gebruikt. Daar is niks geheims aan, toch? Ik weet dat ze ons huismerk gebruikt. Dus…
En ook een vraag over onze drogisterijproducen. Annie koopt altijd vitaminepillen en Joop haalt dan de condooms. Heb ik toch maar genoteerd.’
‘Van jullie weet ik trouwens ook al wat antwoorden. Dus die vragen hoef ik niet meer te stellen. Kan ik zo invullen. Maar toch nog een algemene vraag, Bart. Hebben jullie nog een tip hoe onze Super de dienstverlening nog kan verbeteren?’
‘Jazeker Karin. Schrijf maar op…’
‘Wat moet ik opschrijven?’
‘Ontsla de enquêteur. Het liefst op staande voet. Dag Karin!’
De deur viel met een klap in het slot.
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten