Een project

Een project. 

‘Eh, we moeten het ook nog over de kerstboom hebben’, merkte Truus op tijdens ons tien uur koffie momentje. Het was onderwerp nummer drie wat ter sprake kwam. We hadden het al over het weer gehad en daarna over mijn schoonmoeder. Dus, eigenlijk niet zo’n geweldig moment om met mij over een boom te beginnen.

‘Ik wil dit jaar niet zo’n grote.’

‘Hoezo moet er een boom komen?’, vroeg ik.

‘Bart, beginnen we weer? Het is elk jaar hetzelfde geleuter.’

‘Truus, eerste kerstdag zijn we bij de kinderen, tweede kerstdag bij Dick en Sophie, de dagen ervoor zijn we druk met druk zijn en na de kerst hebben we tijd voor onszelf nodig. Dus…’

‘Ik wil hem op het tafeltje zetten. Dus die plant moet verkassen en die luidsprekers van jou verhuizen we naar achter de bank.’ Ze keek alsof ze in twee seconden alle wereldproblemen had opgelost.

‘Mijn luidsprekers gaan niet achter de bank!’, riep ik met een lading vol opgelopen frustraties. 

‘Ik zou niet weten waarom dat niet kan! Ik heb ruimte nodig.’

‘Ruimte? Waarvoor?’

‘Mama heeft nog een antieke kerststal op zolder gevonden. Daar heb ik nog een actieve herinnering aan. Die wil ik daar dus neerzetten.’

‘wacht even. Dat gaat niet gebeuren, Truus. Echt niet!’ 

Dit was voor mij de limiet.’

‘Ik zou niet weten waarom niet!’

‘Dat leg ik je wel even uit. Hoezo herinnering? Circus Toni Boltini is al jaren failliet en met zo’n kerststal krijg ik je moeder erbij.’

‘Mama?’

‘Ja, als ster van Bethlehem. Nou, die is bij mij al lang geleden gedoofd!’

Bart