‘Morgen Bart, wat een pokke weer hè?’ Ik keek van onder mijn capuchon op en ontdekte een buurtgenoot die zich beschermde met een plu.
‘Morgen Annie, ja echt rotweer. Ben jij bij de super geweest?’
‘Ja, de boodschappen komen niet vanzelf’, lachte ze. De regen drupte van haar paraplu op de straat.
‘Moet jij ook boodschappen doen?’
‘Ja, wij moeten ook.’
‘’Stoer hoor, zo in de regen.’
‘Ja wij doen dit vanwege het project “wij zijn niet van suiker”’
‘Zo? Een project?’
‘Ja, wij zijn vanuit de gemeente gevraagd om mee te doen.’
‘O? En wat behelst dat dan?’
‘Hm, we moeten veel in de regen lopen en daarna een vragenlijst invullen.’
‘Nooit van gehoord.’
‘Nee, wij ook niet. Agnes kwam ermee. Zij werkt bij de gemeente.’
‘Bijzonder. Maar je hebt het over “wij”?’
‘Ja, Truus doet ook mee.’
‘Maar vandaag dan niet’, stelde ze vast.
‘Jawel hoor, zij is ook mee.’
‘Waar is ze dan?’
‘Ze ligt een eindje verder in de berm.’
‘Truus? In de berm?’
‘Ja, ze bleek toch van suiker te zijn en is gesmolten.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten