Nieuwe bel
De bel ging. Nou ja bel, de 5e van Beethoven klonk in de gang. Dat is zo gekomen omdat Truus klaar was met “de bel”. Toen ze dat tijdens een tien uur koffiemomentje vertelde, zag ik de bui al hangen: er moest een ander “er-staat-iemand- voor-de-voordeur” waarschuwingssysteem worden aangeschaft. En compleet met camera. O ja, ik mocht hem bestellen, betalen en monteren. Het heeft alleen even geduurd voordat ik alle orkestleden in de engelenbak had zitten, maar toen kwam er toch wel een aardig deuntje uit het luidsprekerboxje. Truus ging in eerste instantie voor de 4e van Beethoven, maar daar vond ik niks aan. Dus hebben we een paar orkestleden gewijzigd en is Truus nu zeer tevreden.
De camera echter, vind ze lastig. Volgens haar vervormd het beeld teveel. De aanbellers zijn volgens haar onherkenbaar. Ik vind dat niet….
‘BART, IEMAND AAN DE VOORDEUR!’, schreeuwde ze vanuit de keuken.
‘Kun je zien wie het is?’
‘Nee, het is weer net een spook!’
Ik opende de gangdeur en keek naar de voordeur. Toen richting Truus: ‘Zoe je wel dat de camera prima werkt! Je moeder staat voor de deur,!’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten