Thuiskomst

Thuiskomst

Het is weer klaar. We zijn weer thuis. Eigenlijk kan ik deze column hiermee afsluiten, ware het niet dat ik tijdens achterstallig veegwerk, Annie van der Heuvel van de oprit veegde. Annie heeft tijdens onze afwezigheid de plantjes verzorgd inclusief de cactus die ik ooit van mijn schoonmoeder voor mijn verjaardag kreeg. 

‘Kom je doen?’, vroeg ik.

‘Ik kom de sleutel terugbrengen, Bart. Leuke vakantie gehad?’

‘Ja, totdat we bij aankomst de kamer binnenkwamen.’

‘Wat dan?’

‘Heb je de plantjes soms zwemles willen geven?’ 

‘Hoezo? Ik heb de aanwijzingen van Truus opgevolgd.’

‘Ja, daar gaan we dus Annie. Truus heeft er absoluut geen verstand van. Je had het beter mij kunnen vragen.’

‘En wat nu?’

‘Nou ja, ik ben de hele avond bezig geweest om ze te reanimeren.’

‘Ik geloof er geen bal van Bart. Ik heb ze maar heel weinig water gegeven. Er was niks mee aan de hand.’

‘Niks mee aan de hand? Laat ik je meteen maar uit de droom helpen: voor de cactus die ik van schoonmama heb gekregen kwam hulp te laat.’

‘Te laat? Zal ik je dan een tip geven? Voor een volgende keer?’

‘Tip?’

‘Ja. Ik zou hem bij binnenkomst meteen mond-op-mond beademing geven. Knapt zowel je cactus als jijzelf enorm van op.’

Bart