Ik zat dan ook heerlijk te genieten van het "sopje", Truus had zich in een breiwerkje verstopt en het leven was goed. Totdat een aantal gebeurtenissen elkaar in rap tempo opvolgden en samenklonterden tot een enorme verstoring van mijn levensgeluk.
De voordeulbel ging.
Truus stond op en verdween in de hal.
Truus keerde terug met achter zich een enorm kielzog
Vanwege dat kielzog werd ene Annie van de Heuvel meegezogen.
De deur sloot. Achter Annie wel te verstaan.
'Bart, Annie heeft een probleem', kondigde ze aan.
'Annie heeft geen probleem, Annie is het probleem', mompelde ik.
'Morgen Bart, mijn tablet zit vast', hoorde ik haar mededelen.
'Mooi, en waar zit hij aan vast?', vroeg ik.
'Het scherm wil niet meer. Kijk maar.' Ze legde de tablet voor mij op tafel.
'Kijk Bart, ik kan met mijn vinger wrijven wat ik wil.... Hij doet niks meer.'
'Heeft Joop soms stiekem vieze films zitten kijken.'
'Joop? Nee, de tablet is van mij.'
'Of jij misschien?', suggereerde ik.
'Mijn God Bart, waar zie je me voor aan?'
'Voor Annie', antwoordde ik droogjes.
'Is het ernstig?', vroeg ze.
'Hoeveel uur per dag kijk je op dat ding?', wilde ik weten.
'Niet zo veel. Ik lees de krant, facebook, mail, instagram. Paar uurtjes?'
'Kijk, dat is het probleem. Hij heeft genoeg van je gezicht en is in staking.'
'Kan dat? Dat ik te lang kijk?', vroeg ze ietwat verontrust.
'Dat lijkt me sterk', bemoeide Truus zich ermee.
'Hoezo sterk?', vroeg ik.
'Dan zou die tablet van jou inmiddels op het kerhof zijn beland. Die moet acht uur per dag naar die schijnheilige boeventronie van je kijken.'
Bart
