‘Zoek jij dan even de eieren?', hoorde ik Truus toeteren. We liepen bij de Appie om wat vergeten boodschappen te scoren.
'Hoezo? Is het alweer pasen?', riep ik terug terwijl ik een pak koekjes tegen het licht hield.
'Flauw. Doosje met tien. Kom op Bart. Moeten ergens bij die pilaar staan.' Ze wees. Ik liep.
'Kun je het vinden buur?', hoorde ik een stem achter mij. Ik draaide mij om en ontdekte tot mijn schrik mevrouw Boetselaar. Dat had ik weer: Mevrouw Boetselaar, de onvolprezen voorzitster van buurtvereniging "De nieuwsgierige Aagjes"
'Wat zoek je?', vroeg ze.
'Ik?'
'Ja, je bent toch aan het zoeken? Tenminste, die indruk wek je wel.'
'Nee hoor, ik ben hier in opdracht van Ahold uit Zaandam. Trouwens, mondje dicht want het is een Secret Mission.'
'O? Truus ook? Die zag ik in het andere pad.'
'Nee, die denkt dat ik gewoon met haar meeloop voor de gezelligheid.'
'Wat moet je doen dan?', vroeg ze.
'Kan ik niks over melden', zei ik op fluistertoon. 'Maar het verdient lekker.'
'Hoeveel dan?'
'Ik zei: Kan ik niks over melden.'
'Hm, lijkt me best interessant.'
'Nou ja, ze zoeken nog iemand. Dus...'
'Meen je dat?', vroeg ze blij.
'Ja, gewoon even bij de chef melden en zeggen dat je voor de Secret Mission komt. Maar mijn naam niet noemen hoor!'
'Nee, is goed. Bedankt hè!' Ze stak haar duim op en duwde het karretje verder.'
'Wat had jij met die Boetselaar?', vroeg Truus toen we naar de uitgang liepen.'
'Ik? Hoezo?'
'Nou ja, je stond met haar te kletsen en nu loopt ze naar het kantoortje van de chef.'
'Ik denk dat ze gaat solliciteren voor de Secret Mission.'
'Solliciteren? Naar wat?'
'Naar een geheim baantje voor nieuwsgierige Aagjes. Maar het is zó geheim, dat ook de chef niet weet waar het over gaat.'
Bart
