Het betreft een stevige Labrador, met aan boord een enorme mestfabriek en een afvalwatertank waar de nodige liters in opgeslagen kunnen worden. Als je zo'n fabriek in je tuin hebt staan, dan word je al snel als piekbelaster gezien.
Om de fabriek in werking te houden, moet je er aan de voorzijde tweemaal daags wat induwen. Bij deze hond zijn dat droge brokken. Om het weg te spoelen voldoet een flinke bak water. Daarna gaat hij er intern mee aan de slag en komt het onverbiddelijke moment van lozing. Minimaal vier keer per dag...
Voordat je echter op lozingspad kunt, moet er eerst nog wat gebeuren: het pakken van de riem, twee gratis door de gemeente verstrekte poepzakjes, een aantal hondesnoepjes en de sleutel van de voordeur. Truus roept vervolgens "veel plezier" waarna we vertrekken.
De hond heeft inmiddels van mij begrepen dat er vanwege het buurtgeroddel, in onze straat niet wordt gekakt of gepiest. Daarvoor slaan we aan het eind linksaf en kan meneer zijn gang gaan.
Toen ik voor de eerste keer met hem op pad ging, begreep ik meteen waarom de gemeente GRATIS zakjes beschikbaar stelt. Die dingen zijn zó dun dat je bij de eerste de beste graai dwars door het plastic schiet. Ik gebruik nu twee zakjes. Die schuif ik in elkaar en kan dan veilig aan de graai.
De pies mag van de gemeente vrijelijk over het land worden gespoten. En ook dat heeft deze hond begrepen. Hij piest wat af. Komt omdat het een mannetje is', hoorde ik Truus veelvuldig roepen. Dat zal, maar ik ben ook van dat type en heb daar geen last van.
Na het lozen gaan we terug naar huis waarna meneer zich even uitrekt, een bot pakt en in een hoekje lekker gaat liggen kauwen.
Nadat er voor de tweede keer brokken zijn genuttigd, volgt het zes uur ritueel van integraal lozen waarna de middagactiviteit van botkauwen in de avond wordt voortgezet.
Aan het eind van de avond, vóór het naar bed gaan, maken we nog een allerlaatste ronde. Dan is de fabriek leeg en kan de periode van slapen beginnen. Hij gaat dan naar zijn mand, rekt zich flink uit, gaat liggen, tilt zijn poot op en likt zich nog even flink in het kruis.
'Trusten baasje.'
'Trusten Dox'
Op naar de dag van morgen.
Bart
