'Wat doen ze?', vroeg ik geschrokken. Ik lag net op de lanceerinrichting klaar om de aarde te verlaten.
'Ze doen de haringen er electrisch in', herhaalde ze.
'Mooi. Ik nu even niet schat.'
'Hij heeft een boormachine met een lange pen. Daarmee wroet hij in de grond.'
'Hij zal wel water zoeken. Ik ben nu even van de camping. Doei!' Altijd dat gezanik.
'Het lijkt wel heel handig, Bart. Zij houdt de haring vast en hij prut hem erin.'
'Herkenbaar. Mag ik nu misschien even tukken?'
'Ach, jij altijd met dat slaapje. Waar ben jij nou moe van? Je hebt niks gedaan!!' Ik ontdekte haar hoofd pal boven mij.
'Piekeren. Ik pieker me suf en dat vreet energie.'
'Piekeren? Jij? Je hebt nogal veel om over te piekeren.'
'Breek me de bek niet los. Maar eh.. heb je soms niks te doen? Moet er niet nodig iets schoongemaakt worden? Scheerlijnen misschien?'
'Ik heb vakantie. Ik hoef niks.'
'Nou kijk, ik ook niet.'
'Oké, dat gepieker van jou slaat dus nergens op.'
'Natuurlijk wel. Ik zeg dat niet voor niks!' Ik voelde een opkomende gaap en viel niet meer te onderdrukken.
'Waarover moet jij dan zo nodig piekeren, gapert?'
'Over jou. Hoe ik je een uurtje uit kan zetten.'
Bart
Copyright Brompot columns en korte verhalen maart 2021
Geen opmerkingen:
Een reactie posten