Totaal aantal pageviews

woensdag 11 februari 2026

De hondenfluisteraar.

‘Daar gaat ze weer', riep ik naar mijn echtgenote in de caravan.
'Had je het tegen mij?', vroeg ze.
'Nee, tegen de tentstok. Ik heb eerst de haring geprobeerd, maar die gaf geen antwoord.'

'Wat moest je nou?', vroeg ze toen ze naast mij stond.
'Kijk, dat mens met die twee honden. Die gaat nu alweer wandelen. Dat is al voor de derde keer vanochtend.'
'Moest ik hiervoor uit de caravan komen?'
'Ik heb niet gezegd dat je moest komen', zei ik.
'O ja, je had het tegen de tentstok.'

'Trouwens, wist je dat je die honden niet mag aaien?'
'Hoe weet je dat?'
'Staat op het tuigje. "Niet aaien". Ik denk dat het opleidingshonden zijn', opperde ik.
'Je bedoelt dat oude doorgezakte tekkeltje en dat blaffende hangbuikzwijn? Opleiding?'
'Dat kan toch!? Zij lijkt me er echt een tiep voor.' Ik vond dat echt.

'Ze heeft meer weg van een strenge meesteres. Die zie ik nou niet bepaald geduldig een hond opvoeden.'
'Ik denk zelf dat ze zo'n fluisteraar is', zei ik. 
'Man, hoe kom je daar nou weer bij', lachte ze.
'Nou ja, ik zie haar vaak op haar knieƫn tegen die honden praten.' Ik had dat al een paar keer gezien.
'Dat is echt geen opleiden, Bart.'
'Hoe zie jij dat dan?', wilde ik weten.

'Ik denk dat ze die honden uitlegt dat ze zich niks van die oude grijze man twee caravans verderop moeten aantrekken. Ook al lopen ze tachtig keer per dag voorbij.'

Bart

Geen opmerkingen: