Nu moet ik bekennen dat ik er niet echt kijk op heb. Zolang het geen klompen zijn, ik heb een hekel aan herrie, of kaplaarzen, ik heb ook een hekel aan regen, en de prijs een beetje schappelijk is, vind ik het al snel goed.
‘Leuk hoor’, antwoordde ik in de wetenschap dat het een fout antwoord was. Het was niet enthousiast genoeg.
‘Je vindt het dus niks’, klonk het met een laagje teleurstelling. Ze wilde hem terugplaatsen.
‘Nee, echt!!’, probeerde ik de schade te beperken.
‘Ja, meen je dat nou?’
‘Natuurlijk. Hij is best leuk. Misschien even passen?’
‘Zal ik dat doen?’
‘Ja joh, gewoon proberen.’
Ze ging zitten, trok haar schoen uit en paste de sandaal.’
‘Nou zeg, kijk eens Bart? Hij past perfect!’
‘Inderdaad Truusje, hij zit prima. Wat kost ie?’
‘Eh… zestig euro.’
‘Oké. Valt mee’, vond ik.
‘En het is ook nog een aanbieding.’
‘Dat mag ik toch hopen’, liet ik mij ontvallen.
‘Hoezo hopen?’
‘Nou ja, als je voor die rechter sandaal ook nog zestig euro af moet tikken, dan zijn ze dik aan de prijs.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten