het ontbijtje

‘Wat ben jij nou aan het doen?', vroeg mijn echtgenote toen ze de keuken binnen liep en mij een broodje zag smeren.

'Ik maak een ontbijt. Is dat zo bijzonder?'

'Nou ja, je neemt altijd yoghurt met acht scheppen suiker. En nu smeer je brood.'

'Ja, ik heb van een goeroe gehoord dat brood als ontbijt heel goed is.'

'Nou dat weer.'

'Hoezo?'

'Ach, jij hebt altijd wat bijzonders. Maar ga lekker je gang. Mijn goeroe adviseert yoghurt.'

'Wist je dat je lichaam dankzij een broodontbijt beter wakker wordt?'

'Nou de mijne is al prima wakker hoor. Mag ik er even bij?' 

'Vooral het kauwen blijkt heel goed te zijn. Hoe meer je kauwt, hoe meer activiteit je lichaam ontwikkelt.'

'Heb je vannacht ook brood gegeten?', vroeg ze.

'Hoezo? Je neemt mij niet echt serieus hè?' 

'Je lag heel onrustig te wezen. Ik heb zelfs een logeerkamertje overwogen.'

'Had het maar gedaan', zei ik.

'Hoho, niet ik maar jij natuurlijk. Voor straf. En schiet een beetje op nou. Ik wil ook ontbijten.'

'Voel je al wat?', vroeg ze aan tafel.

'Wat bedoel je?'

'Je kauwt je suf maar ik zie geen beweging.'

'Schat, het gaat om interne activiteit. Die neemt toe.'

'O, de interne activiteit. Darmen?', lachte ze.

'Hersenactiviteit. Het is heel goed voor je hersens!', zei ik. 

'O? Voor je hersens? En dat helpt?', vroeg ze.

'Ja, dat helpt!', antwoordde ik ietwat korzelig.

'Mooi, dan zou ik als ik jou was nóg een boterham nemen.'

 

Bart.