Snijwerk
Ze wierp een vluchtige blik over de restanten van wat ooit op de helft van een groene paprika had geleken en ik meende iets van een hoofdschudding te zien.
'En?, vroeg ik nieuwsgierig.
‘Ik zei nog, reepjes.’
‘Dit zijn toch reepjes?’
‘Nee Bart, dit zijn blokjes. Bovendien zie ik nog pitjes.’
‘Dat kunnen geen pitjes zijn’, zei ik terwijl ik met het mesje een wit dingetje wegduwde.
‘Het zijn stukje nagels’, constateerde ze. Meteen afspoelen.’
‘En wat nu?’
‘Begin maar opnieuw. Lange reepjes, dus geen blokjes.’
‘Hoe doe je dat dan?’
Ik hoorde een zucht.
‘Mesje van boven naar beneden bewegen. En niet te dik. Op een pizza horen smalle reepjes.’
‘Trouwens, Truusje. Nog even een technisch vraagje: Moet het per se een groene paprika zijn?’
‘Maakt niet veel uit. Ze smaken hetzelfde.’
‘O, gelukkig.’
Ze keek me vragend aan. ‘Hoezo?’
‘Omdat ik zojuist ook een rood reepje vel heb meegenomen.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten