‘U als tuinman weet vast wel waar ene mevrouw van der Laan woont. Dat zou volgens ingewijden in deze straat moeten zijn en nog een niet onbelangrijk zoekdetail: ze woont er pas.’
‘Sorry meneer, ik ben geen tuinman’, zei ik terwijl ik leunend op mijn bezem het heerschap strak aankeek. De zelfingenomenheid straalde er vanaf.
‘Is ook niet van belang. Ik zoek dus mevrouw van der Laan. Kent u haar?’
Hij zwaaide wat met zijn wandelstok.
‘Is ze blond, ietwat overgewichtig met een strenge uitstraling?’
‘Ja, dat komt in de buurt’, riep hij enthousiast.
‘En is ze fel in haar bewoordingen en is ze uitgerust met een kort lontje van zeg maar twee millimeter?’
‘O, ik heb nog niet de eer gehad dat te mogen ontdekken, maar ik denk toch dat je de juiste beschrijving geeft van mevrouw van der Laan.’
‘Op welk nummer woont ze?’
‘Ik heb geen idee. Misschien kunt u beter even naar de Super lopen. Daar zit een mevrouw Krul achter de kassa die ongetwijfeld weet waar haar buurvrouw woont.’
Bart
