Het komt voor. Soms. Het komt voor dat iemand binnen de familiekring plotseling een onzalig idee op tafel gooit. Iemand zoals Truus die na een bezoekje aan haar moeder met zoiets terugkeerde. En ze lachte erbij. Extra gevaarlijk.
‘Hij kost maar zestien euro. Een koopje.’
Het koopje betrof een plantenrek. Het onzalige idee: het was een bouwpakket. Extra onzalig: bestemd voor mijn schoonmoeder.
‘Voor op het balkon’, voegde ze er als verzachtende omstandigheid aan toe.
‘En ik zou hem meteen maar halen, want ze vliegen weg.’
‘Mooi’, vond ik. Dat wegvliegen beviel mij wel. Even snel een vertragingsballon opblazen en opgelost…
‘Ik rij mee, en we gaan meteen.’ Ballon lek.
‘Wat is dat voor een ding?’, vroeg schoonmama nadat ik twee uur op mijn knieën had liggen knutselen en het op het balkon had geplaatst.
‘Plantenrek’, legde ik uit.
‘Heb jij die in elkaar gezet?’
‘Ja, bouwpakketje. Die wilde je toch?’
‘Heb je het bonnetje nog?’
'Hoezo? Is het niet goed?'
'Nee, ik vroeg om een plantenrek.'
'Wat is dit dan?', vroeg ik nijdig.
'Dit is een lanceerplatform. Ik wil mijn planten vast op een rek en niet lanceren naar de maan.'
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten