We zaten samen op de bank TV te kijken en waren getuige van een onderwerp over “influencers”. Ik heb mij recent nog door een vage kennis uit laten leggen wat voor soort Mensch het hier betreft: Tweecelligen die op sociale media ééncelligen van alles proberen wijs te maken en daar blijkbaar een bak geld mee verdienen.
‘Wat doet ze ook?’, vroeg ik.
‘Ze is ook influencer.’
‘O? En wat influenst ze dan precies?’
‘Ze probeert mensen over te halen crémes te kopen via internet.’
‘O? En zijn er nog aardbewoners die erin trappen?’
‘Dat weet ik niet, maar ze rijdt in een dikke Mercedes.’
‘Kijk, een Mercedes, dat zegt al genoeg over het aantal hersencellen wat ze aan boord heeft.’
‘Doe niet zo sneu, Bart, het is een lieve hardwerkende meid.’
‘O, hoor je? De medische wereld is ook fel tegen dit soort randdebielen’, merkte ik op toen ik een huisarts op het scherm hoorde verzuchten dat het de ongezonde spuigaten uitspoot.
‘Dat geldt vooral voor de jeugd’, stelde Truus. ‘Volwassenen denken wel drie keer na voordat ze daar intrappen.’
‘Dat denk ik niet, Truus.’
‘Hij denkt weer van niet. En waarop is dat “denken” gebaseerd?’
‘Dat zal ik uitleggen: Vorige week hoorde ik zo’n influencer nog roepen dat een teentje knoflook in je achterste duwen helpt tegen stankoverlast. De volgende dag was er geen knoflook meer bij de Appie te krijgen.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten